پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٥ - وصيت امام عليه السلام

«فزت و رب الكعبه»؛[١]

به خداى كعبه رستگار شدم.

با بلند شدن صداى شيون و زارى از مسجد، مردم به سرعت خود را به مسجد رساندند و امام عليه السّلام را در محراب خويش در خون غلطان ديدند، در حالى‌كه سر مقدس او را با پارچه‌اى بسته بودند، وى را به خانه‌اش منتقل ساختند و مردم صدا به گريه و شيون بلند كرده بودند، ابن ملجم جنايت‌پيشه دستگير شد، امير المؤمنين عليه السّلام به امام حسن و ديگر فرزندان و خانواده‌اش سفارش كرد در مورد اسير خود نيكى كنند و فرمود:

جان در مقابل جان، اگر از دنيا رفتم همان‌گونه كه او مرا كشته وى را به قتل برسانيد و اگر زنده ماندم خود تصميم خواهم گرفت.[٢]

وصيّت امام عليه السّلام‌

امير المؤمنين فرزندان خود حسن و حسين عليهما السّلام و همه اعضاى خانواده‌اش را به سفارشاتى عمومى توصيه كرد و فرمود:

«أوصيكما بتقوى اللّه، و أن لا تبغيا الدنيا و إن بغتكما، و لا تأسفا على شي‌ء منها زوي عنكما، و قولا بالحق و اعملا للأجر، كونا للظالم خصما و للمظلوم عونا، و اعملا بما في الكتاب، و لا تأخذكما في اللّه لومة لائم»؛[٣]

شما را به تقوا و پرهيزكارى و ترس از خدا سفارش مى‌كنم، در پى دنيا نباشيد، هر

[١] . الامامة و السياسة ١٨٠ يا ١٣٥ چاپ بيروت و ١٥٩ چاپ مصر، تاريخ دمشق ٣/ ٣٦٧ در شرح حالات امام على عليه السّلام.

[٢] . مقاتل الطالبين: ٢٢، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد: ٦/ ١١٨، بحار الانوار: ٤٢/ ٢٣١.

[٣] . تاريخ طبرى ٤/ ١١٤، چاپ مؤسسه اعلمى، نيز به نهج البلاغه بخش نامه‌ها شماره ٤٧ چاپ صبحى صالح مراجعه شود.