پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣ - بخش نخست امام على بن ابى طالب عليه السلام در يك نگاه

تحكيم بخشيد.

اين برنامه‌ريزى پيشگامانه، با واقعيّتى كه دور از انتظار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم نبود، مواجه شد و با جريان ويرانگرى روبرو گرديد كه به درك و آگاهى امّتى كه پايگاه مهمّ حمايت از همين رهبرى حكيمانه را تشكيل مى‌داد، برمى‌گشت به گونه‌اى كه توده مسلمانان از درك توطئه پشت پرده جاهليّت، بر ضدّ آن‌ها و انقلاب اسلامى نوپا غافل بودند چرا كه موضوع، مسأله تغيير شخص يك رهبر به رهبرى ديگر نبود، بلكه ماجرا، تغيير و تبديل خط اسلام محمدى و انقلابى، به خط جاهلى، در پوشش اسلام بود.

بدين ترتيب، سقيفه وقتى عرصه را از وجود مقدس پيامبر تهى ديد، برنامه‌ريزى‌هاى پيشگامانه رهبر بزرگ اسلام را قبل از به كمال رسيدن، به سقوط كشاند و پيشگويى قرآن عظيم تحقق يافت، كه فرمود:

وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى‌ أَعْقابِكُمْ‌؛[١]

محمد، فقط فرستاده خداست و پيش از او فرستادگان ديگرى نيز بودند، آيا اگر او بميرد و يا كشته شود، شما به آيين پيشينيان خود باز مى‌گرديد؟.

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم على عليه السّلام را امين رسالت و امّت و دولت خويش قرار داد و همان‌گونه كه وى را به تربيت امّت جوان و حراست از دولتى كه پايه و اركان آن هنوز تحكيم نيافته بود، گمارد به مراقبت از رسالت و دين نيز موظّف ساخت.

امام عليه السّلام كوشيد با محكوم ساختن سقيفه و آثار و نتايج آن و با خوددارى از

[١] . آل عمران/ ١٤٤.