پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١ - بخش دوم نمايى از شخصيت امام على بن ابى طالب عليه السلام

٤. سوره انسان، به اخلاص امير مؤمنان عليه السّلام و اهل بيت او و ترس و بيمى كه از خدا داشتند شهادت داده و گواهى الهى را بر بهشتى بودن آنان، دربردارد[١].

صاحبان صحاح و ديگر محدثان، در احاديث رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم براى بيان فضايل على عليه السّلام فصل‌هاى ويژه‌اى گشوده‌اند. بشر طىّ تاريخ طولانى خود بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم مردى را برجسته‌تر از على سراغ ندارد و با اين‌كه در طول حاكميّت بنى اميّه بر فراز منابر به ناسزاگويى و دشنام وى پرداختند و كينه‌ورزانش آن مطالب را همه‌جا منتشر ساختند، ولى تاريخ براى هيچ‌كس فضائلى نظير فضائل على بن ابى طالب عليه السّلام ثبت نكرده است. با اين كه امويان در پى عيبجويى از حضرت بودند ولى هيچ‌گونه عيبى در آن بزرگوار نيافتند، عمر بن خطاب [درباره امير مؤمنان‌] از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم نقل كرده كه فرمود:

كسى نتوانست به فضايلى مانند فضايل على دست يابد كه صاحب فضيلت را به هدايت رهنمون گشته و از كارهاى ناروا باز دارند.[٢]

به على عليه السّلام عرض شد: چرا شما بيش از ديگر ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم از آن حضرت حديث نقل كرده‌اى؟ فرمود:

زيرا من هرگاه از آن حضرت مطلبى مى‌پرسيدم مرا آگاه مى‌ساخت و هر زمان ساكت مى‌شدم، وى با من آغاز سخن مى‌نمود.[٣]

از فرزند عمر نقل شده گفت: روزى كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم ميان ياران خويش پيمان برادرى ايجاد كرد و على [به دليل اين كه كسى به برادرى‌اش در نيامده بود] با چشمانى اشكبار خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم رسيد. پيامبر به او

[١] . به كشّاف زمخشرى و طبرى در رياض النضرة ٢/ ٢٠٧ مراجعه شود.

[٢] . رياض النضره ١/ ١٦٦.

[٣] . طبقات ابن سعد ٢/ ٣٣٨، حلية الأولياء ١/ ٦٨.