پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٦ - د - در صلح حديبيه

قريش با آگاه شدن از ماجرا جملگى تصميم گرفتند هرچند با زحمت و زيان، از ورود حضرت به مكه جلوگيرى به عمل آورند. ازاين‌رو، خالد بن وليد را در رأس گروهى جنگجو به مسير حركت حضرت اعزام كردند تا راه را بر آن بزرگوار ببندد.

با فرود آمدن پيامبر و مسلمانان در منطقه «جحفه»، آب آشاميدنى كه در اختيار داشتند تمام شد و به آب دسترسى نيافتند، سقاها را در پى آب فرستادند ولى به جهت دودلى و ترديد و بيم از قريش، امكان دست‌يابى به آب برايشان ميسر نگشت. در چنين موقعيتى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم على عليه السّلام را خواست و او را همراه با سقاها براى تهيه آب اعزام نمود سقاها ترديدى نداشتند كه على عليه السّلام نيز مانند افراد قبلى بدون دست‌يابى به آب باز خواهد گشت، به هر ترتيب رهسپار اين مأموريت شدند، على عليه السّلام به حركت خود ادامه داد تا به منطقه «حرار» رسيد و آب برگرفت و مركب‌هاى حامل آب را با سروصدا و آشكارا نزد پيامبر اكرم آورد زمانى وى بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم وارد شد پيامبر تكبير گفت و در حق آن بزرگوار دعاى خير فرمود.[١]

قريش، پيامبر اسلام را ناگزير ساخت تا از راهى كه به مكه منتهى مى‌شد، تغيير مسير دهد و مردى از قبيله «أسلم» مسير حضرت را به راهى ناهموار تغيير داد و از آن‌جا به ثنية المراد و سپس در حديبية فرود آمدند. قريش بارها تلاش كرد بر مسلمانان حمله‌ور شده و به فرماندهى خالد بن وليد با آنان به نبرد بپردازد، ولى على عليه السّلام و جمعى از دلاور مردان سپاه اسلام از آن حملات جلوگيرى و در تمام تلاش‌هاى خصمانه قريش فرصت را از آنان سلب‌

[١] . ارشاد ١٠٨. فصل ٣٠ باب ٢، در كشف الغمّه ١/ ٢٨٠ باب مناقب نظير آن نقل شده است