پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٧ - والده ماجده حضرت

به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نداشتند.[١]

ابو طالب عليه السّلام ٣ سال قبل از هجرت و پس از خارج شدن بنى هاشم و پيامبر از شعب، در هشتاد سالگى، دنيا را وداع گفت. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم وابستگى شديدى به ابو طالب عليه السّلام داشت زيرا از هشت سالگى از هنگام رحلت جدش عبد المطلب، مدت ٤٣ سال در كنار عمو قرار داشت.

در جاى خود ثابت شده است كه ابو طالب عليه السّلام فردى خداشناس و داراى ايمان به خدا و سخت معتقد به اسلام بود و تا آخرين لحظات زندگى به همين عقيده باقى ماند، ولى براى اين‌كه بتواند با حفظ موقعيت خود با كفّار مكه در ارتباط باشد و از حيله و توطئه‌هاى آنان آگاهى يابد، ايمان خويش را نهان داشت. وى ميان قريش در حالت تقيّه مى‌زيست و ميان قوم خود به اصحاب كهف مى‌ماند و از كسانى به شمار مى‌رفت كه خداوند به جهت ايمان و تقيّه، بدانان پاداش مضاعف عنايت كرد.[٢]

والده ماجده حضرت‌

مادر گرانقدر امير مؤمنان، فاطمه دختر أسد بن هاشم بن عبد مناف است كه نسب او و ابو طالب به هاشم مى‌رسد، اين بانوى گرامى به اسلام گرويد و با پيامبر هجرت نمود و از جمله كسانى بود كه پيش از ديگران اسلام آورد و نسبت به پيامبر جايگاه و منزلت مادرى داشت.[٣]

وى پيامبر را در دامان خود پرورش داد و آن‌گاه كه از دنيا رفت رسول‌

[١] . طبقات ابن سعد ١/ ٧٥.

[٢] . بحار الانوار ٣٥/ ٧٢، به منية الطالب فى ايمان ابى طالب طبسى و ابو طالب مؤمن قريش، عبد اللّه خنيزى و موسوعة التاريخ الاسلامى ١/ ٥١٤. ٥١٧ و ٥٩٦- ٦٠١ مراجعه شود.

[٣] . فصول المهمه ابن صباغ مالكى ٣١.