پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧١ - حركت عايشه به سمت بصره

فرمود: شما قصد خيانت داريد.[١]

آنان‌كه از بيعت امام عليه السّلام خارج شده و در دوران عثمان با يكديگر سر ستيز داشتند، در خانه عايشه در مكه با يكديگر همدست و متحد شدند. در اين گرد همايى قرار شد طلحه و زبير و مروان حكم براى بسيج مردم جهت مبارزه و نبرد با امام على عليه السّلام، خون عثمان را بهانه قرار داده و پيراهن وى را به نشانه تمرّد و نافرمانى بالا برند و با اين دستاويز كه امام عليه السّلام قاتلان عثمان را پناه داده و آنان را قصاص نكرده است آن حضرت را مسئول ريختن خون عثمان معرفى كنند. ازاين‌رو، تصميم گرفتند پيشروى خود را به سمت بصره آغاز و آن شهر را به اشغال خود درآورند و به مركز فعاليت و پايگاه جنگى خويش مبدّل سازند زيرا شام تحت سيطره معاويه قرار داشت و مدينه همواره در آشفتگى به سر مى‌برد.[٢]

حركت عايشه به سمت بصره‌

عايشه براى ايجاد فتنه و آشوب و رويارويى مسلّحانه با امام على عليه السّلام خليفه قانونى، در پى اجراى نقشه خود برآمد و جمعيت انبوهى را كه نسبت به اسلام و امام عليه السّلام حقد و كينه در دل و انگيزه‌اى جز طمع به دنيا و دست‌يابى به قدرت نداشتند، گرد آورد و يعلى بن منبه كه امام عليه السّلام او را از فرمانروايى يمن بركنار ساخته بود با شمشيرها و شترانى كه از آن ديار به سرقت برده بود، اين جمعيّت را مجهّز ساخت و عبد اللّه بن عامر نيز اموال و دارايى فراوانى را كه از بصره سرقت نموده بود، در اختيار آنان قرار داد[٣] و شترى به نام (عسكر)

[١] . شرح نهج ١/ ٢٣٢.

[٢] . تاريخ طبرى ٣/ ٤٧١ چاپ مؤسسه اعلى.

[٣] . الامامة و السياسة ٧٩، كامل ابن اثير ٣/ ٢٠٧.