پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٤ - على عليه السلام در يمن

برابر عرب توان جنگى نداريم ولى با شما پيمان صلح مى‌بنديم مشروط به اين كه به ما حمله نكنيد و ما را از دين و آيين خودمان برنگردانيد در عوض ساليانه دو هزار تخته لباس گرانبها، نيمى را در ماه صفر و نيمى در رجب و تعداد سى زره معمولى آهنين به شما تحويل خواهيم داد، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم اين پيشنهاد را پذيرفت و با آنان پيمان صلح برقرار نمود و فرمود:

به خدايى كه جانم در دست اوست! هلاكت نجرانيان نزديك شده بود و اگر مباهله انجام داده بودند به صورت بوزينه و خوك درمى‌آمدند و سرزمين‌شان بر آن‌ها آتشى برمى‌افروخت كه مردم نجران و حتى پرندگان را بر درختان، طعمه خويش مى‌ساخت و هنوز سال به پايان نرسيده بود همه نصارا به هلاكت مى‌رسيدند و بدين‌سان، بى‌آن‌كه نجرانيان اسلام آوردند به ديار خود بازگشتند.[١]

نقل شده دو تن از سران مسيحيان به نام‌هاى عاتب و سيّد پس از حركت، ديرى نپاييد نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بازگشتند و در حضور وى اسلام آورند.[٢]

على عليه السّلام در يمن‌

در جهت ادامه و استمرار گسترش اسلام، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم خالد بن وليد و جمعى از صحابه را به يمن اعزام نمود تا قبيله «همدان» را به اسلام فرا خوانند، خالد بى‌آن‌كه موفقيتى به دست آورد شش ماه در يمن اقامت گزيد و نتوانست قبيله همدان را به پذيرش اسلام وادارد. ازاين‌رو، شخصى را نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرستاد و به وى اطلاع داد كه مردم پذيراى اسلام نشده و از اطراف او پراكنده شده‌اند. در اين هنگام پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم على بن ابى طالب را بدان‌

[١] . تفسير كبير ٨/ ٥٨

[٢] . طبقات كبرى ١/ ٣٥٧.