پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٧ - محور كار پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

مردم! از على شكوه نكنيد به خدا سوگند! او در راه خدا سختگيرتر از آن است كه از وى شكايت گردد.[١]

از عمرو بن شاس اسلمى نقل شده كه گفت: من از جمله جنگجويانى بودم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم ما را همراه با على عليه السّلام به يمن اعزام نمود، من در آن سفر نسبت به على عليه السّلام در دل اندكى احساس بدبينى داشتم،[٢] وقتى به مدينه آمدم در مجالس و محافل مدينه و به هركس برمى‌خوردم از على شكوه مى‌كردم، روزى به مسجد آمدم و رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در مسجد نشسته بود، زمانى ديد من به چشمانش مى‌نگرم، او نيز به من نگريست تا نزديك او نشستم، فرمود:

اى عمرو! دست از اين كار بردار، به راستى تو مرا آزرده‌اى،

عرض كردم:

انا للّه و انا اليه راجعون‌

به خدا و اسلام پناه مى‌برم از اين‌كه رسول خدا را آزرده باشم،

فرمود:

«من آذى عليا فقد آذاني‌[٣]؛

كسى كه على را بيازارد مرا آزرده است.

محور كار پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم‌

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم كه همواره در انديشه گسترش رسالت اسلام بود براى ايجاد جامعه‌اى دينى و پابرجا، تمام توان خود را در راه تبليغ و اندرز، به كار

[١] . سيره ابن هشام ٤/ ٦٠٣، در سيره نبوى ابن اثير ٤/ ٢٠٥ نظير اين روايت آمده است

[٢] . المستدرك على الصحيحين ٣/ ١٣٤

[٣] . سيره نبوى ابن كثير ٤/ ٢٠٢