پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦١ - تلاش امام عليه السلام در راه احياى دين

به كار گرفت و در اداره امور امّت با تحمل رنج و دشوارى‌ها از حق خود چشم پوشى كرد و به مجرد اين‌كه زمام حكومت را به دست گرفت، در جهت احياى سنّت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و در مسير فراخوانى مردم به زيستن در سايه اين سنّت، گام‌هاى بلندى برداشت و به قرآن كريم و تفسير آن و تربيت امّت و از ميان بردن فساد در هركجا يافت مى‌شد، توجه و عنايت زيادى مبذول داشت كه مى‌توان گام‌هايى را كه آن حضرت در اين زمينه برداشت، در موارد زير ملاحظه كرد:

١. امام عليه السّلام بى‌آنكه در پاسخ مخالفان و دشمنان كينه‌توز خويش شك و ترديدى به خود راه دهد، در برابر انبوه جمعيّت، باب گفت‌وگو و پرسش و پاسخ را در مورد قرآن و سنّت و آن‌چه به آيين مقدس اسلام ارتباط داشت، گشود

٢. آن حضرت با پيروى از سنّت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم نسبت به قاريان قرآن توجهى خاص داشت و مقام و منزلت آنان را رعايت مى‌كرد، قرائت قرآن در كنار يادگيرى و آشنايى علم و عمل و آموختن احكام دينى موجود در آن، صورت مى‌پذيرفت.

٣. امام عليه السّلام به قرائت مسلمانان غير عرب، يا كسانى كه زبان عربى را به خوبى نمى‌دانستند توجه فراوان داشت به همين دليل، آن بزرگوار علم نحو را بنيان گذاشت تا زبان را از اشتباه در گفتار نگاه دارد.[١]

٤. امير مؤمنان مردم را به نقل روايات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و تدوين و مباحثه آن‌ها فرا مى‌خواند و همواره مى‌فرمود: «علم و دانش را به وسيله نوشتن مهار كنيد.»[٢]

[١] . اغانى ١٢/ ١٣، فهرست ابن نديم، ٥٩، وفيات الأعيان ٢/ ٢١٦، البداية و النهاية ٨/ ٣١٢.

[٢] . طبقات كبرى ٦/ ١٨٦، تدوين السنة الشريفه جلالى ١٣٧.