پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٩ - محور كار پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

على عليه السّلام از مشخّصه‌ها و صلاحيت‌هاى فوق‌العاده‌اى برخوردار بود، اين ويژگى‌ها به وى شايستگى بخشيد تا در گفتار و كردار، از اعتماد كامل رسول اكرم برخوردار باشد، به همين دليل، ملاحظه مى‌كنيم كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم على عليه السّلام را در كودكى از (پدر بزرگوارش) باز گرفت و تحت سرپرستى و تربيت خويش قرار داد و طى زندگى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم لحظه‌اى از آن بزرگوار جدا نشد. اندك زمانى از دعوت و رسالت اسلامى سپرى نشده بود كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم على را به عنوان برادر و حامى و پشتيبان خود در امر رسالت برگزيد و اين سخن را در موارد متعددى تكرار فرمود، بلكه او را برادر خطاب كرد و در همه امور به جز نبوّت و پيامبرى، مساوى با خود تلقى نمود.

آن‌گاه كه شخصيت على عليه السّلام به ظهور رسيد نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم وى را در كارهاى مهمى كه جز پيامبر و يا شخصى نظير او از عهده آن برنمى‌آمد، از جمله: خوابيدن در بستر پيامبر در شب هجرت، بازگردندان امانات مردم به صاحبان آن‌ها، آوردن فواطم به مدينه، جايگزين خويش ساخت. از جمله مراتب توجهى كه پيامبر خدا در اين مرحله به على عليه السّلام داشت اين بود كه، وقتى به مدينه هجرت نمود وارد آن شهر نشد و به صراحت بيان داشت تا على به او نپيوندد اقامتگاه جديدى انتخاب نخواهد كرد و مأموريت تبليغ سوره «برائت» كه امام على عليه السّلام آن را از ابو بكر باز پس گرفت و خود به مردم ابلاغ نمود، مثالى ديگر در اين زمينه است.

هرگاه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم ناگزير به درگيرى نظامى مى‌شد، پرچم خويش را تنها به على مى‌سپرد و وى را به همه صحنه‌هاى دشوار جنگ كه صلاحيتى فوق‌العاده مى‌طلبيد، اعزام مى‌نمود و آن حضرت به بهترين شكل ممكن آن را عملى مى‌ساخت‌