پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٢ - تلاش امام عليه السلام در راه احياى دين

و در علوم مربوط به سنّت، دستور به تحقيق و بررسى مى‌داد و مى‌فرمود:

احاديث را با يكديگر مباحثه كنيد و آن‌ها را رها نكنيد تا از بين رفته و تباه شوند.[١]

٥. امام عليه السّلام در راستاى قانونگذارى و بيان احكام، بر قرآن و سنت به عنوان منابع اصلى، تأكيد فرمود و بر ديگر منابعى چون استحسان و قياس و مواردى كه براى احكام الهى منبعى شرعى به شمار نمى‌آمدند، خط بطلان كشيد.[٢]

آن بزرگوار سيره و روش عبادى و اخلاقى سنّت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم را احيا نمود و به بدعت‌هايى كه ثمره خودرأيى و اختراع خلفاى قبل از خود بود، پايان داد.[٣]

٦. امام عليه السّلام توانست مجموعه‌اى از مؤمنان شايسته گرد آورد كه براى تشريك مساعى در رهبرى حكومت اسلامى و مراقبت از آن، در اين جامعه، دست به فعاليت بزنند.

و مشخصا امام على عليه السّلام از زمان حيات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و به دستور آن بزرگوار كار خويش را عملا در همين بستر آغاز كرد، ازاين‌رو، ملاحظه مى‌كنيم پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم مسئوليت رسيدگى و مراقبت آن دسته از كسانى را كه در آن‌ها اشتياق و آگاهى به مبانى اسلامى مى‌يافت، به امام عليه السّلام مى‌سپرد و آنان را به پيروى از آن حضرت تشويق مى‌فرمود تا اين كه گروهى به عنوان شيعيان على عليه السّلام در زمان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم شكل گرفت كه از افرادى چون: عمار ياسر، سلمان فارسى، ابو ذر، جابر بن عبد اللّه انصارى، مقداد بن أسود، عبد اللّه بن عباس مى‌توان نام برد، اين برجستگان با وجود شرايط دشوارى كه حكومت‌

[١] . كنز العمال ١٠/ حديث ٢٩٥٢٢.

[٢] . نهج البلاغه خطبه ١٢٥.

[٣] . صحيح مسلم كتاب نماز تراويح، مسند احمد ٥/ ٤٠٦، صحيح بخارى كتاب خمس باب ٥/ حديث ٢٩٤٤، سنن ابو داود ٢/ حديث ١٦٢٢.