پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٥ - جد بزرگوار او

بخش نخست رشد و بالندگى‌

نسب درخشان‌

وى امام و امير مؤمنان، سرور اوصياء على بن ابى طالب بن عبد المطلب بن هاشم بن قصىّ بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لؤى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن اياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان است.

جد بزرگوار او

عبد المطلّب، شيبة الحمد با كنيه ابو الحرث جد امجد پيامبر خدا است كه نسب رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم به او مى‌رسد، عبد المطلّب به خدا ايمان داشت و به خوبى مى‌دانست كه محمد به پيامبرى خواهد رسيد.[١]

عبد المطلّب به هنگام وفات خود فرزندش ابو طالب را خواست و به او گفت: پسرم! تو به خوبى مى‌دانى كه من تا چه پايه به محمد عشق و علاقه دارم، ببينم پس از من با او چگونه رفتار خواهى كرد؟ ابو طالب عرضه داشت: پدر! نيازى نيست مرا به مراقبت از محمد سفارش كنى زيرا او برادرزاده من و به منزله فرزند خودم به شمار مى‌آيد.[٢]

[١] . طبقات ابن سعد ١/ ٧٤ چاپ لندن.

[٢] . كمال الدين صدوق ١٧٠ چاپ نجف اشرف و ١٧٢ چاپ تهران، از ابن عباس، موسوعة التاريخ الاسلامى ١/ ٢٨٥.