پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٠ - هجرت امام على عليه السلام

هجرت امام على عليه السّلام‌

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم با آرامش و امنيت به منطقه «قبا» رسيد و مورد استقبال انبوه جمعيت انصار قرار گرفت و از آنجا توسط ابو واقد ليثى نامه‌اى به على عليه السّلام نوشت و در آن به او فرمان داد به سوى وى حركت نموده و شتابان به آن حضرت بپيوندد. وقتى نامه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم به على عليه السّلام رسيد حضرت براى تدارك مقدمات حركت تعدادى شتر خريدارى كرد و مهياى خروج از مكه شد و به مسلمانان مستمندى كه با او در شهر باقى مانده بودند دستور داد از تاريكى شب استفاده كنند و خود را با بار و بنه‌اى اندك به ذى طوى (محلى در نزديكى مكه) برسانند و بدين‌سان، سومين مسئوليت دشوار على عليه السّلام كه حركت به سمت مكه به همراه زنان بود، آغاز گرديد. حضرت به همراه فواطم (يعنى) فاطمه دخت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و فاطمه بنت أسد مادر خود و فاطمه دختر زبير بن عبد المطلب و فاطمه دختر حمزه از مكه خارج گرديد و أيمن غلام رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و ابو واقد ليثى نيز در پى آنان حركت كردند.[١]

ابو واقد كه شتران را مى‌راند از شدّت ترس و بيم، شتران را به سرعت مى‌راند تا دشمنان به آن‌ها دست نيابند، بر على عليه السّلام دشوار آمد كه زنان بنى هاشم را در اثر سرعت شتران با آن رنج و ناراحتى ببيند ازاين‌رو، به ابو واقد فرمود: «ابو واقد! زنان بدنى ضعيف دارند با آن‌ها مدارا كن» و حضرت خود شخصا شتران را به آرامى راند و براى ايجاد آرامش در دل همرهان خويش اين شعر را زمزمه مى‌كرد:

[١] . امالى طوسى ٢/ ٨٤، بحار الانوار ١٩/ ٦٤ به نقل از امالى