پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٦ - تحت تربيت رسول اكرم صلى الله عليه و اله و سلم

آغوش مى‌گرفت و به هنگام خواب گاهواره‌اش را تكان مى‌داد و مظاهر ديگرى از توجه و مراقبت نسبت به او انجام مى‌داد.[١]

يكى از نعمت‌هايى كه خداى عز و جلّ به على بن ابى طالب عليه السّلام ارزانى و از آن اراده خير داشت اين بود كه قريش به بحران قحطى سختى دچار شدند. در آن دوران با عنايت به عيالمند بودن ابو طالب عليه السّلام، رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم به عباس عموى خود- كه از ساير بنى هاشم وضع مالى مناسب‌ترى داشت فرمود:

عباس! برادرت ابو طالب فردى عيالمند است و خود ملاحظه مى‌كنى در اثر اين قحطى چه بر سر مردم آمده است، اينك بيا با هم نزد او برويم و از تعداد فرزندانش بكاهيم، هر كدام يكى از فرزندانش را با خود آورده و سرپرستى آن‌ها را بر عهده گيريم كه اين پيشنهاد مورد پذيرش عباس قرار گرفت.

هردو نزد ابو طالب آمدند و اظهار داشتند: ما قصد داريم تا زمانى كه مردم از اين بحران خارج مى‌شوند از تعداد فرزندانت بكاهيم.

ابو طالب عليه السّلام به آن دو گفت: در صورتى كه عقيل را برايم باقى بگذاريد هرگونه خواستيد عمل كنيد، و بدين ترتيب، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم على عليه السّلام را كه تنها شش بهار از عمر شريفش سپرى شده بود انتخاب كرده و او را در آغوش كشيد و عباس، جعفر را با خود همراه آورد. على بن ابى طالب عليه السّلام همواره در كنار رسول خدا (ص) قرار داشت تا آن‌كه خداوند وى را به پيامبرى برانگيخت و على به پيروى از وى پرداخت و به وى ايمان آورد و سخنانش را تصديق كرد و جعفر نيز هم‌چنان نزد عباس ماند تا اسلام آورد و از او بى‌نياز گشت.[٢]

[١] . بحار الانوار ٣٥/ ٤٣.

[٢] . تاريخ طبرى ٢/ ٥٨ چاپ مؤسه اعلمى بيروت، شرح نهج البلاغه ١٣/ ١٩٨، ينابيع الموده ٢٠٢، كشف الغمه ١/ ١٠٤ موسوعة التاريخ الاسلامى ١/ ٣٥١- ٣٥٦.