پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٧ - توحيد و عدل و معاد

نمى‌شود.

امير مؤمنان عليه السّلام در مورد صفات خداى متعال تصويرى دقيق ارائه داده است كه در مباحث دقيق فلسفى معار تلقى شده و به منزله كليدى است براى ورود به چنين مباحثى كه اگر هدايت جهت دهنده الهى وجود نداشته باشد انديشه‌ها در آن به گمراهى و انحراف گرفتار مى‌شوند.

امام عليه السّلام فرمود:

كمال توحيد و شهادت بر يگانگى خدا، اخلاص است و كمال اخلاصش آن است كه وى را از صفات ممكنات پيراسته دارند، چه اين‌كه هر صفتى گواهى مى‌دهد، غير از موصوف و هر موصوفى گواهى مى‌دهد كه غير از صفت است. آن‌كس كه خدا را به (صفات ممكنات) توصيف كند وى را به چيزى مقرون دانسته و آن‌كه وى را مقرون به چيزى قرار دهد، در ذات او تعدّد قائل شده است و هركس در ذات مقدس او قائل به تعدد شود، اجزايى برايش تصور كرده است و آن‌كس كه اجزايى براى او قائل شود وى را نشناخته است، و كسى كه او را نشناسد به سوى او اشاره مى‌كند و آن كس كه به سوى او اشاره كند، برايش حدّ و مرزى تعيين كرده است و كسى كه او را محدود بداند وى را به شمارش آورده است ... او همواره بوده است و از چيزى به وجود نيامده و وجودى است كه سابقه عدم ندارد، با همه چيز هست امّا قرين آن‌ها نيست و مغاير با همه چيز است ولى از آن‌ها بيگانه نيست.

امام عليه السّلام با استدلال بر يگانگى خدا مى‌فرمايد:

پسرم بدان! اگر پروردگارت شريكى داشت، رسولان آن شريك نيز به سوى تو مى‌آمدند و آثار ملك و قدرتش را مى‌ديدى و افعال و صفاتش را مى‌شناختى، پسرم بدان! هيچ‌كس مانند رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم در مورد يگانگى خدا سخن نگفته است، رهبرى‌اش را پذيرا باش.

حضرت درباره عدل خداوند فرمود: