گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١ - نظريه
كه گروه گروه وارد دين خدا مىشوند، پس پروردگارت را با حمد تسبيح كن و از او درخواست آمرزش نما كه او توبهپذير است».
با نزول اين سوره، صحابه خرسند شدند؛ زيرا پيروزى مطلق اسلام بر كفر و تثبيت و استحكام پايههاى دين با گرويدن گروههاى مختلف مردم را بشارت مىداد.
ولى عباس عموى پيامبر، به سبب خبر دادن سوره از پايان كار پيامبر، از نزول آن سخت غمناك شد و پيامبر پس از آن دو سال بيشتر زنده نبود.[١]
در روايتى از امام صادق عليه السلام و نيز امام رضا عليه السلام آخرين سوره، «إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ» معرفى شده است.[٢] از ابنعباس نيز گزارش شده كه آخرين سوره، نصر است.[٣]
٢. سوره برائت: رواياتى آخرين سوره را برائت معرفى كرده است كه نخستين آيات آن در سال نهم هجرى نازل شد و پيامبر صلى الله عليه و آله على عليه السلام را فرستاد تا آن را بر جمع مشركان بخواند.[٤]
٣. سوره مائده: در روايتى آخرين سوره نازل شده، مائده دانسته شده است.[٥]
نظريه
در جمعبندى روايات مربوط به آخرين سورهاى كه بر پيامبر نازل شده چند نكته شايان توجه است:
١. سوره نصر، در عام الفتح و سال هشتم هجرى، در حجة الوداع و در منا، نازل گرديده است.[٦]
[١]. مجمع البيان: ج ١٠ ص ٨٤٤؛ الدرّ المنثور: ج ٦ ص ٤٠٦.
[٢]. ر. ك: ص ٤٧ ح ٢٧ و عيون اخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ٦ ح ١٢.
[٣]. تفسير ابن كثير: ج ٨ ص ٤٨٢؛ تفسير القرطبى: ج ٢١ ص ٢٢٩؛ الإتقان فى علوم القرآن: ج ١ ص ٨٤.
[٤]. التبيان فى تفسير القرآن: ج ٣ ص ٤٠٧؛ تفسير الصافى: ج ٢ ص ٣١٨- ٣٢٠؛ أسباب النزول: ص ١٧.
[٥]. التبيان فى تفسير القرآن: ج ٣ ص ٤١٣؛ تفسير ابن كثير: ج ٣ ص ٣؛ الدرّ المنثور: ج ٢ ص ٢٥٢.
[٦]. ر. ك: تفسير القمّى: ج ٢ ص ٤٤٦ و ج ١ ص ١٧٣.