مى‌كند. اين دو تعبير، بعداً در ترجمه‌ها دچار تغييراتى شده است. در اين كتاب، عبارت «كسى كه سوار الاغ است» به «كسانى كه سوار بر الاغ اند» و عبارت «كسى كه سوار بر شتر است» به «كسانى كه سوار بر شترند» تغيير يافته‌اند.[١]

روايات شيعه، از تشكيل مجلسى در محضر امام رضا عليه السلام خبر مى‌دهند كه مأمون عباسى به منظور گفتگو و مناظره تشكيل داد. در آن مجلس، علماى بزرگ اديان و مذاهب از جمله يهود و نصارا شركت داشتند. در اين مجلس، امام رضا عليه السلام خطاب به دانشمند يهودى مى‌گويد: «اى يهودى! من تو را قسم مى‌دهم به آن ده معجزه‌اى كه بر موسى نازل شد، آيا در تورات، خبر محمد صلى الله عليه و آله و امت او هست يا نه؟ آيا با عنوان" پيروان شتر سوار كه پروردگار را فراوان تسبيح مى‌كنند و در دستانشان شمشيرهايى هست كه از مردم كافر روى زمين انتقام مى‌گيرند" از امّت او ياد نشده است؟ آيا در تورات چنين نوشته شده است؟». يهودى اين سخن را تصديق كرد و گفت: بله.

سپس خطاب به دانشمند مسيحى، كه در آن زمان با عنوان جاثليق شناخته مى‌شد، فرمود: «آيا از كتاب شعيا اطلاعى دارى؟» گفت: حرف به حرفش را مى‌دانم. گفت:

«آيا در آن جا اين كلام نيست كه شعيا در مكاشفه خود گفت: من آن الاغ‌سوار (يعنى عيسى) را ديدم در حالى كه جِلباب‌ها و روپوش‌هايى از نور به خودش گرفته بود، و آن شترسوار را ديدم در حالى كه نورش مانند نور قمر مى‌درخشيد؟» گفت: بله، شعيا چنين چيزى گفته است.[٢] در برخى از منابع اهل سنّت نيز به اين پيشگويى در كتاب اشعياى نبى اشاره شده است.[٣]

ملاحظه مى‌كنيم كه در اين روايت، كتاب اشعيا، بخشى از «تورات» تلقى شده‌

[١]. الرحلة المدرسية: ص ٧٩. نيز، ر. ك: تكوين: باب ١٢، آيه ١٦ و باب ٢٤، آيه ٣٠، ٣١ و ٣٥؛ اعداد: باب ٣١، آيه ٢٨، ٣٠؛ خروج: باب ٢٢، آيه ٨ و ٩؛ لاويان: باب ١١، آيه ٤؛ تثنيه: باب ١٤، آيه ٧؛ رساله قضاة بنى اسرائيل: باب ٥، آيه ١٠ و باب ١٠، آيه ٤ و باب ١٢، آيه ١٤.

[٢]. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ١٣٩- ١٥٨.

[٣]. ر. ك: ربيع الأبرار فى نصوص الاخبار: ج ١ ص ٤٥؛ الكشف و البيان فى تفسير القرآن: ج ٧ ص ٤٧٤.