گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١ - ١/ ٢ - ١٣ مصدق(تصديق كننده)، تصديق(گواه صدق)

است، تا به كسانى كه ستم كرده‌اند، هشدار دهد و براى نيكوكاران، مژدگانى باشد».[١]

١/ ٢- ١١ نذير (هشدار دهنده)

«بزرگ است كسى كه بر بنده خود، فرقان را فرو فرستاد تا براى جهانيان، هشدار دهنده‌اى باشد».[٢]

١/ ٢- ١٢ حكمت، حكيم (فرزانه)

«و نعمت خدا را بر خود به ياد آوريد و [بخصوص‌] آيات و حكمتى را كه براى شما نازل كرده است و به [وسيله‌] آن شما را اندرز مى‌دهد».[٣]

«اينها، آيات كتاب حكمت‌آميز است».[٤]

١/ ٢- ١٣ مصدّق (تصديق كننده)، تصديق (گواه صدق)

«و اين، مباركْ كتابى است كه ما آن را فرو فرستاديم و تصديق كننده كتاب‌هايى است كه پيش از آن آمده اند».[٥]

«اين قرآن، افسانه نيست كه [بافته و به خدا] نسبت داده شده باشد؛ بلكه تأييدى است بر آنچه [از كتب آسمانى كه‌] پيش از آن است و بيانگر هر چيزى است و براى مردمى كه ايمان مى‌آورند، ره‌نمون و رحمت است».[٦]

[١]. احقاف: آيه ١٢:« وَ هذا كِتابٌ مُصَدِّقٌ لِساناً عَرَبِيًّا لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ بُشْرى‌ لِلْمُحْسِنِينَ».

[٢]. فرقان: آيه ١:« تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‌ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً».

[٣]. بقره: آيه ٢٣١:« وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ».

[٤]. يونس: آيه ١، لقمان: آيه ٢:« تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ».

[٥]. انعام: آيه ٩٢:« وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ».

[٦]. يوسف: آيه ١١١:« ما كانَ حَدِيثاً يُفْتَرى‌ وَ لكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ».