گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٦ - ٢/ ٥ شناخت خدا
تلاوت قرآن، جَلا دهيد.[١]
١٥١. امام على عليه السلام- در توصيف قرآن-: در آن، بهار دلها و چشمههاى دانش است، و براى دل، صيقل دهندهاى جز آن، وجود ندارد.[٢]
٢/ ٤ مونس دلها
١٥٢. امام زين العابدين عليه السلام: اگر همه مردمان، از مشرق تا مغرب عالم بميرند، با بودن قرآن در كنار من، هيچ گاه احساس تنهايى نمىكنم.[٣]
١٥٣. امام صادق عليه السلام: مونس دل را جستجو كردم و آن را در قرائت قرآن يافتم.[٤]
ر. ك: دانشنامه قرآن و حديث: ج ٨ ص ٤٩١ (انس/ فصل سوم: آنچه شايسته انس گرفتن است).
٢/ ٥ شناخت خدا
١٥٤. امام على عليه السلام: بارى، خداوند- تبارك و تعالى- محمّد صلى الله عليه و آله را به حق فرستاد... با حكمى كه آن را تفصيل داد، و تفصيلى كه آن را استوار داشت، و فرقانى كه آن را جدا ساخت، و قرآنى كه آن را تبيين نمود تا بندگان، پروردگار خود را كه نمىشناختند، بشناسند و به او كه قبولش نداشتند، اعتراف كنند، و وجودش را كه منكر بودند، اثبات كنند. پس خداوند سبحان، در كتاب خويش، بر آنان هويدا گشت، بى آن كه او را [به چشم سر] ببينند.[٥]
[١].
إنَّ لِلقُلوبِ صَدَأً كَصَدَإِ النُّحاسِ، فَاجلوها بِالاستِغفارِ وتِلاوَةِ القُرآنِ ( أعلام الدين: ص ٢٩٣، بحار الأنوار: ج ٧٧ ص ١٧٢ ح ٨).[٢].
فيهِ رَبيعُ القَلبِ، ويَنابيعُ العِلمِ، وما لِلقَلبِ جِلاءٌ غَيرُهُ ( نهج البلاغة: خطبه ١٧٦، أعلام الدين: ص ١٠٧).[٣].
لَو ماتَ مَن بَينَ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ، لَمَا استَوحَشتُ بَعدَ أن يَكونَ القُرآنُ مَعي ( الكافى: ج ٢ ص ٦٠٢ ح ١٣، تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٢٣ ح ٢٣).[٤].
طَلَبتُ الانسَ فَوَجَدتُهُ في قِراءَةِ القُرآنِ ( مستدرك الوسائل: ج ١٢ ص ١٧٤ ح ١٣٨١٠).[٥].
أمّا بَعدُ، فَإِنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وتَعالى بَعَثَ مُحَمّداً صلى الله عليه و آله بِالحَقِّ ... بِحُكمٍ قَد فَصَّلَهُ، وتَفصيلٍ قَد أحكَمَهُ، وفُرقانٍ قَد فَرَقَهُ، وقُرآنٍ قَد بَيَّنَهُ، لِيَعلَمَ العِبادُ رَبَّهُم إذ جَهِلوهُ، ولِيُقِرّوا بِهِ إذ جَحَدوهُ، ولِيُثبِتوهُ بَعدَ إذ أنكَروهُ، فَتَجَلّى لَهُم سُبحانَهُ في كِتابِهِ مِن غَيرِ أن يَكونوا رَأَوهُ ( الكافى: ج ٨ ص ٣٨٦ ح ٥٨٦، نهج البلاغة: خطبه ١٤٧).