گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠ - ١/ ٢ - ١٠ بشرى(مژدگانى)

تا سخن بگويد.[١]

١/ ٢- ٩ هُدى‌ (ره‌نمون)

قرآن‌

«اين است كتابى كه در [حقّانيت‌] آن، هيچ ترديدى نيست، و براى پرهيزگاران، راه‌نماست».[٢]

حديث‌

١٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: قرآن، در گم‌راهى‌ها، راه‌نماست و دل‌هاى كور را بينا مى‌سازد و از لغزش‌ها جلوگيرى مى‌كند و روشنايى‌بخش تاريكى‌هاست و در پيشامدها، پرتوافشانى مى‌كند و از نابودى، نگه مى‌دارد و از كج‌روى، به راه مى‌آورد و در فتنه‌ها، راه‌گشاست و از دنيا به [سعادت‌] آخرت مى‌رساند.[٣]

١/ ٢- ١٠ بُشرى‌ (مژدگانى)[٤]

«و اين [قرآن‌]، كتابى است به زبان عربى كه تصديق كننده [ى كتاب‌هاى آسمانى پيشين‌]

---

[١].

أرسَلَهُ عَلى‌ حينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ، وطولِ هَجعَةٍ مِنَ الامَمِ، وَانتِقاضٍ مِنَ المُبرَمِ، فَجاءَهُم بِتَصديقِ الَّذي بَينَ يَدَيهِ، وَالنّورِ المُقتَدى‌ بِهِ، ذلِكَ القُرآنُ فَاستَنطِقوهُ‌ ( نهج البلاغة: خطبه ١٥٨، بحار الأنوار: ج ١٨ ص ٢٢٢ ح ٥٧).

[٢]. بقره: آيه ٢:« ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ».

[٣].

القُرآنُ هُدىً مِنَ الضَّلالَةِ، وتِبيانٌ مِنَ العَمى‌، وَاستِقالَةٌ مِنَ العَثرَةِ، ونورٌ مِنَ الظُّلمَةِ، وضِياءٌ مِنَ الأَحداثِ، وعِصمَةٌ مِنَ الهَلَكَةِ، ورُشدٌ مِنَ الغَوايَةِ، وبَيانٌ مِنَ الفِتَنِ، وبَلاغٌ مِنَ الدُّنيا إلَى الآخِرَةِ ( الكافى: ج ٢ ص ٦٠٠ ح ٨، تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٥ ح ٨).

[٤].« بشرى»: مژدگانى؛ اسم است، براى آن چيزى كه بدان بشارت و مژده داده مى‌شود. سرشارى قرآن از علم و حكمت و جمال و ديگر كمالات و گنجينه‌ها و ثروت‌هاى معنوى، به حق، آن را مايه بشارت گردانيده است.