گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٨ - ١/ ٢ فضيلت قارى قرآن

١/ ٢ فضيلت قارى قرآن‌

٣٣٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: قاريان، رؤساى اهل بهشت اند.[١]

٣٣٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه صداست كه خداوند عز و جل آنها را دوست دارد: صداى خروس، صداى كسى كه قرآن مى‌خواند، و صداى استغفار كنندگان در سحرگاهان.[٢]

٣٣٤. امام صادق عليه السلام: هر كس در حال جوانى و با ايمان، قرآن بخواند، قرآن با گوشت و خون او مى‌آميزد و خداوند عز و جل وى را با فرشتگان پيام‌رسانِ ارجمند و نيك، دمخور مى‌سازد و در روز رستاخيز، قرآن، مانعى براى او [در برابر آتش‌] خواهد بود.

مى‌گويد: پروردگارا! هر كارگرى، به مزد كارش رسيده است جز كارگر من.

ارزشمندترين عطاهايت را به او برسان.

پس، خداوندِ عزيز و جبّار، دو جامه از جامه‌هاى بهشت بر او مى‌پوشاند و بر سرش تاج كرامت نهاده مى‌شود. سپس به قرآن گفته مى‌شود: آيا تو را در باره او خشنود ساختيم؟

قرآن مى‌گويد: بار پروردگارا! من در باره او بيش از اين مى‌خواستم!

پس، نامه امان [از آتش‌] را به دست راست او و فرمان جاودانگى [در بهشت‌] را به دست چپش مى‌دهند و آن گاه وارد بهشت مى‌شود. به او مى‌گويند: بخوان و يك درجه بالا برو.

سپس به قرآن گفته مى‌شود: آيا [آنچه را كه دلت مى‌خواست،] به او رسانديم و تو را راضى كرديم؟

قرآن مى‌گويد: آرى.[٣]

---

[١].

القُرّاءُ عُرَفاءُ أهلِ الجَنَّةِ ( الجامع الصغير: ج ٢ ص ٢٦٣ ح ٦١٨١، كنز العمّال: ج ١ ص ٥١٤ ح ٢٢٩٠).

[٢].

ثَلاثَةُ أصواتٍ يُحِبُّهَا اللَّهُ عز و جل: صَوتُ الدّيكِ، وصَوتُ الَّذي يَقرَأُ القُرآنَ، وصَوتُ المُستَغفِرينَ بِالأَسحارِ ( الفردوس: ج ٢ ص ١٠١ ح ٢٥٣٨، كنز العمّال: ج ١٢ ص ٣٣٥ ح ٣٥٢٨٥).

[٣].

مَن قَرَأَ القُرآنَ وهُوَ شابٌّ مُؤمِنٌ اختَلَطَ القُرآنُ بِلَحمِهِ ودَمِهِ، وجَعَلَهُ اللَّهُ عز و جل مَعَ السَّفَرَةِ الكِرامِ البَرَرَةِ، وكانَ القُرآنُ حَجيزاً عَنهُ يَومَ القِيامَةِ، يَقولُ: يا رَبِّ! إنَّ كُلَّ عامِلٍ قَد أصابَ أجرَ عَمَلِهِ غَيرَ عامِلي، فَبَلِّغ بِهِ أكرَمَ عَطاياكَ، قالَ: فَيَكسوهُ اللَّهُ العَزيزُ الجَبّارُ حُلَّتَينِ مِن حُلَلِ الجَنَّةِ، ويوضَعُ عَلى‌ رَأسِهِ تاجُ الكَرامَةِ، ثُمَّ يُقالُ لَهُ: هَل أرضَيناكَ فيهِ؟ فَيَقولُ القُرآنُ: يا رَبِّ! قَد كُنتُ أرغَبُ لَهُ فيما هُوَ أفضَلُ مِن هذا، فَيُعطَى الأَمنَ بِيَمينِهِ وَالخُلدَ بِيَسارِهِ، ثُمَّ يَدخُلُ الجَنَّةَ، فَيُقالُ لَهُ: اقرَأ وَاصعَد دَرَجَةً، ثُمَّ يُقالُ لَهُ: هَل بَلَغنا بِهِ وأرضَيناكَ؟ فَيَقولُ: نَعَم‌ ( الكافى: ج ٢ ص ٦٠٣ ح ٤، ثواب الأعمال: ص ١٢٦ ح ١).