٣١١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس چهار آيه نخست سوره بقره و آية الكرسى و دو آيه بعد آن‌[١] و سه آيه آخر اين سوره را بخواند، در جان و مالش، بدى (گزندى) نمى‌بيند و شيطان، به او نزديك نمى‌شود و قرآن را فراموش نمى‌كند.[٢]

ه- خواندن دعا

٣١٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- به على عليه السلام-: دعايى را به تو مى‌آموزم كه قرآن را فراموش نكنى: «بار خدايا! به من لطف فرما كه براى هميشه، تا زمانى كه زنده‌ام بدارى، معصيت‌هاى تو را ترك گويم، و به من لطف فرما كه مشغول كارهاى بيهوده نشوم، و كارهايى را كه مايه خشنودى تو از من مى‌شود، در نظرم زيبا گردان و دلم را به حفظ كردن كتابت، آن گونه كه به من آموخته‌اى، وا بدار، و روزى‌ام فرما كه آن را آن سان كه تو را از من خشنود مى‌سازد، تلاوت كنم.

بار خدايا! ديده‌ام را به كتابت، نورانى گردان و سينه‌ام را به آن، بگشا و دلم را به آن، شاد ساز و زبانم را به آن، باز كن و بدنم را در عمل به آن، به كار گير و بر آن، توانايم كن و در [به كار بستن‌] آن، كمكم فرما، كه جز تو، كمك كننده‌اى در اين راه نيست و معبودى جز تو نيست».[٣]

[١]. يعنى آيه‌هاى‌« لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ ...» و« اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا ...».

[٢].

مَن قَرَأَ أربَعَ آياتٍ مِن أوَّلِ البَقَرَةِ، وآيَةَ الكُرسِيِّ وآيَتَينِ بَعدَها، وثَلاثَ آياتٍ مِن آخِرِها، لَم يَرَ في نَفسِهِ ومالِهِ شَيئاً يَكرَهُهُ، ولا يَقرُبُهُ شَيطانٌ، ولا يَنسَى القُرآنَ‌ ( الكافى: ج ٢ ص ٦٢١ ح ٥، ثواب الأعمال: ص ١٣١ ح ١).

[٣].

اعَلِّمُكَ دُعاءً لا تَنسَى القُرآنَ: اللَّهُمَّ ارحَمني بِتَركِ مَعاصيكَ أبَداً ما أبقَيتَني، وَارحَمني مِن تَكَلُّفِ ما لا يَعنيني، وَارزُقني حُسنَ المَنظَرِ فيما يُرضيكَ عَنّي، وألزِم قَلبي حِفظَ كِتابِكَ كَما عَلَّمتَني، وَارزُقني أن أتلُوَهُ عَلَى النَّحوِ الَّذي يُرضيكَ عَنّي، اللَّهُمَّ نَوِّر بِكِتابِكَ بَصَري، وَاشرَح بِهِ صَدري، وفَرِّح بِهِ قَلبي، وأطلِق بِهِ لِساني، وَاستَعمِل بِهِ بَدَني، وقَوِّني عَلى‌ ذلِك وأعِنّي عَلَيهِ، إنَّهُ لا مُعينَ عَلَيهِ إلّاأنتَ، لا إلهَ إلّاأنتَ‌ ( الكافى: ج ٢ ص ٥٧٧ ح ٢، عدّة الداعى: ص ٢٧٩ ح ٧).