گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٢ - ٢/ ٣ سفره ميهمانى خدا

٢/ ٢ نو بودن در هر زمانى‌

٢٠٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كلام خدا، همواره نو و تازه و با طراوت است.[١]

٢٠٦. امام كاظم عليه السلام: مردى از [پدرم‌] صادق عليه السلام پرسيد: چرا قرآن، هر چه بيشتر منتشر و مطالعه مى‌شود، بر تازگى و طراوت آن، افزوده مى‌شود؟

فرمود: «چون خداوند، آن را براى زمانى خاص و مردمى خاص، فرو نفرستاد. بنا بر اين، قرآن، در هر زمانى، نو، و براى هر مردمى، تا روز قيامت، تازه است».[٢]

٢/ ٣ سفره ميهمانى خدا

٢٠٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اين قرآن، سفره ميهمانى خداوند است. پس تا مى‌توانيد، از سفره او معرفت برگيريد. اين قرآن، ريسمان خدا، نور روشنگر و دارويى سودمند است.

كسى را كه به آن چنگ در زند، نگه مى‌دارد و هر كه از آن پيروى كند، نجات مى‌يابد.

گم‌راه نمى‌شود كه از آن خواسته شود به راه آيد و كج نمى‌شود تا نياز به راست كردن داشته باشد، و شگفتى‌هايش پايان نمى‌پذيرد، از تكرار فراوان، كهنه نمى‌شود. پس آن را تلاوت كنيد؛ زيرا خداوند، براى هر حرفى از آن كه تلاوت شود، ده ثواب به شما مى‌دهد.[٣]

---

[١].

كَلامُ اللَّهِ جَديدٌ غَضٌّ طَرِيٌ‌ ( الطرف، ابن طاووس: ص ١٤٤، بحار الأنوار: ج ٢٢ ص ٤٧٧ ح ٢٧).

[٢].

إنَّ رَجُلًا سَأَلَ أبا عَبدِ اللَّهِ عليه السلام: ما بالُ القُرآنِ لا يَزدادُ عِندَ النَّشرِ وَالدِّراسَةِ إلّاغَضاضَةً؟ فَقالَ: لِأَنَّ اللَّهَ لَم يُنزِلهُ لِزَمانٍ دونَ زَمانٍ، ولا لِناسٍ دونَ ناسٍ، فَهُوَ في كُلِّ زَمانٍ جَديدٌ، وعِندَ كُلِّ قَومٍ غَضٌّ، إلى‌ يَومِ القِيامَةِ ( عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ٨٧ ح ٣٢، الأمالى، طوسى: ص ٥٨٠ ح ١٢٠٣).

[٣].

إنَّ هذَا القُرآنَ مَأدُبَةُ اللَّهِ، فَتَعَلَّموا مِن مَأدُبَتِهِ مَا استَطَعتُم، إنَّ هذَا القُرآنَ حَبلُ اللَّهِ، وَالنّورُ المُبينُ، وَالشِّفاءُ النّافِعُ، عِصمَةٌ لِمَن تَمَسَّكَ بِهِ، ونَجاةٌ لِمَنِ اتَّبَعَهُ، لا يَزيغُ فَيُستَعتَبَ، ولا يَعوَجُّ فَيُقَوَّمَ، ولا تَنقَضي عَجائِبُهُ، ولا يَخلُقُ عَن كَثرَةِ الرَّدِّ. فَاتلوهُ؛ فَإِنَّ اللَّهَ يَأجُرُكُم عَلى‌ تِلاوَتِهِ بِكُلِّ حَرفٍ عَشرَ حَسَناتٍ‌ ( سنن الدارمى: ج ٢ ص ٨٨٩ ح ٣١٩٧، المستدرك على الصحيحين: ج ١ ص ٧٤١ ح ٢٠٤٠).