مى‌روم و بارقليطا خواهد آمد. او مرا تأييد و تصديق مى‌كند، همان‌طور كه الآن من به او گواهى دادم، و اوست كه همه چيز را براى شما تبيين خواهد كرد؟». آن گاه آن كشيش مسيحى تأييد كرد كه اين مطالب در انجيل آمده است.[١]

نكته ديگر آن كه لزومى هم ندارد كه اصرار كنيم اين كلمه در اصل پريكلوتوس بوده و به عمد و يا سهو پاركلوتوس خوانده شده است. بلكه با فرض پاراكلوتوس هم بر پيامبر اسلام قابل تطبيق است. اشتباهى كه در ترجمه‌هاى انجيل يوحنّا اتفاق افتاده، اين است كه اين كلمه را به روح القدس برگردان كرده‌اند كه درست نيست. در اناجيل، و از جمله انجيل يوحنا، و ديگر نوشته‌هاى مسيحيان، واژه روح القدس، جزو آشناترين واژه‌ها و پر كاربرد است، از اين رو، اين سؤال مطرح مى‌شود كه چرا در اين جا به جاى روح القدس، واژه پاراكلوتوس به كار رفته است. يهوديان يونانى‌دانِ قرن اوّل ميلادى، پاراكلوتوس را به معناى واسطه و شفيع به كار برده‌اند و با توجه به اوصافى كه براى او در انجيل يوحنا آمده، تنها بر يك انسان قابل تطبيق است. اوّل آن كه، او به عنوان واسطه خداوند، جانشين عيسى عليه السلام مى‌شود، در حالى كه روح القدس از جنس بشر نيست. پس او بايد پيامبرى چون عيسى و از جنس بشر باشد. در رساله يوحنّا، همين واژه در مورد خود عيسى عليه السلام به عنوان پيامبر خدا به كار رفته است.[٢] در اين عبارت هم مى‌گويد كه خداوند پس از من يك پاراكلوتوس ديگرى را خواهد فرستاد. علاوه بر اين، نمى‌توان عبارت «او از خود سخن نمى‌گويد، بلكه از آنچه شنيده است سخن خواهد گفت» را به روح القدس نسبت داد؛ زيرا كار روح القدس، القا و الهام بر قلب است. در متن يونانى، دو كلمه «اكوء» و «لالى» به كار رفته كه اوّلى به معناى دريافت صداها و دومى به معناى توليد اصوات است كه بر فعل «شنيدن و سخن گفتن» دلالت دارد كه از افعال انسانى است.[٣] قرآن‌

[١]. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج ٢ ص ١٣٩- ١٥٨.

[٢]. رساله يوحنا: باب ١، آيه ٢.

[٣]. مقايسه ميان تورات، انجيل، قرآن و علم، ص ١٥٣- ١٥٤.