گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٦ - ٣/ ١ نوشته شدن قرآن در عصر پيامبر(ص)

فصل سوم: گردآورى قرآن‌

٣/ ١ نوشته شدن قرآن در عصر پيامبر (ص)

٦٤. امام على عليه السلام: هر گاه از ايشان (پيامبر خدا صلى الله عليه و آله) مى‌پرسيدم، پاسخم را مى‌داد، و وقتى پرسش‌هايم تمام مى‌شد و ساكت مى‌شدم، ايشان، خود، شروع [به آموختن مسائل به من‌] مى‌كرد. هيچ آيه‌اى از قرآن بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نازل نشد، مگر اين كه آن را براى من خواند و املا فرمود و من، آن را با خطّ خود نوشتم، و تأويل و تفسير، و ناسخ و منسوخ، و محكم و متشابه، و خاص و عامّ آن را به من آموخت.[١]

٦٥. امام على عليه السلام: من كاتب وحى و احكام و قراردادها و امان‌نامه‌هاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بودم و در آن روزى كه با ابو سفيان و سهيل بن عمرو، صلح كرد، صلح‌نامه را من نوشتم.[٢]

٦٦. امام باقر عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام املا مى‌كرد، كه خوابش بُرد و چرتى زد. چون به خودش آمد، به نوشته نگريست و دستش را [به طرف عبارتى از آن‌] دراز كرد.

---

[١].

كُنتُ إذا سَأَلتُهُ‌[ رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله‌] أجابَني، وإذا سَكَتُّ عَنهُ وفَنِيَت مَسائِلِي ابتَدَأَني، فَما نَزَلَت عَلى‌ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله آيَةٌ مِنَ القُرآنِ إلّاأقرَأَنيها وأملاها عَلَيَّ فَكَتَبتُها بِخَطّي، وعَلَّمَني تَأويلَها وتَفسيرَها، وناسِخَها ومَنسوخَها، ومُحكَمَها ومُتَشابِهَها، وخاصَّها وعامَّها ( الكافى: ج ١ ص ٦٤ ح ١، الخصال: ص ٢٥٧ ح ١٣١).

[٢].

كُنتُ أكتُبُ لِرَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله الوَحيَ وَالقَضايا وَالشُّروطَ وَالأَمانَ يَومَ صالَحَ أبا سُفيانَ وسُهَيلَ بنَ عَمرٍو ( الاحتجاج: ج ١ ص ٤٤٣ ح ١٠٢، بحار الأنوار: ج ٣٣ ص ٣٧٨ ح ٦٠٨).