گزيده شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٦ - ب - ختم كردن، تا جايى كه بلد است

٤٠٢. الكافى‌- به نقل از على بن ابى حمزه-: ابو بصير از امام صادق عليه السلام سؤال كرد و من نيز حاضر بودم. گفت: فدايت شوم! من قرآن را در يك شب بخوانم؟

فرمود: «نه». گفت: در دو شب؟

فرمود: «نه»، تا رسيد به شش شب. در اين هنگام، امام عليه السلام با دستش اشاره كرد و فرمود: «آها» و سپس فرمود: «اى ابو محمّد! پيش از شما، ياران محمّد صلى الله عليه و آله، قرآن را در يك ماه و كمتر مى‌خواندند».[١]

ب- ختم كردن، تا جايى كه بلد است‌

٤٠٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ختم قرآن، تا آن جايى است كه بلد هستى‌[٢].[٣]

---

[١].

سَأَلَ أبو بَصيرٍ أبا عَبدِ اللَّهِ عليه السلام وأنَا حاضِرٌ، فَقالَ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ! أقرَأُ القُرآنَ في لَيلَةٍ؟ فَقالَ: لا، فَقالَ: في لَيلَتَينِ؟ فَقالَ: لا، حَتّى‌ بَلَغَ سِتَّ لَيالٍ، فَأَشارَ بِيَدِهِ، فَقالَ: ها، ثُمَّ قالَ: يا أبا مُحَمَّدٍ، إنَّ مَن كانَ قَبلَكُم مِن أصحابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله كانَ يَقرَأُ القُرآنَ في شَهرٍ وأقَلَ‌ ( الكافى: ج ٢ ص ٦١٨ ح ٥).

[٢]. علّامه مجلسى رحمه الله فرموده: شايد مراد، اين است كه هر كس قرآن را به اندازه‌اى بخواند كه مى‌داند( بلد است يا از حفظ دارد يا در دسترس دارد)، ثواب ختم همه قرآن به او داده مى‌شود، هر چند كه قرآن در واقع، بيش از آن مقدارى است كه او مى‌داند يا بيش از آن باشد كه او خوانده است( مرآة العقول: ج ١٢ ص ٤٩٨). مولى محمد صالح مازندرانى در شرح اين روايت مى‌فرمايد:« يعنى قارى قرآن، آن را تا هر كجا كه مى‌داند، بخواند كه در اين صورت پاداش او مانند كسى است كه همه قرآن را مى‌داند و مى‌خواند». اين شارح بزرگ، روايت بشر بن غالب اسدى را نيز مؤيد تفسير خود دانسته است. گفتنى است كه ايشان نسخه‌ها و احتمال معناهاى ديگرى نيز آورده است( شرح الكافي: ج ١١ ص ٤٢).

[٣].

خَتمُ القُرآنِ إلى‌ حَيثُ تَعلَمُ‌ ( الكافى: ج ٢ ص ٦١٣ ح ٧).