در لغزش‌ها، و روشنايى‌اى در تاريكى‌ها، و پرتوى در حوادث [و بدعت‌ها]، و نگه‌دارنده‌اى از هلاكت، و رهاننده‌اى از انحراف، و روشنگرى‌اى در فتنه‌ها، و رساننده‌اى از دنيا به [سعادت‌] آخرت است و كمال دين شما، در آن است. هيچ كس از قرآن منحرف نمى‌شود، مگر آن كه به سوى دوزخ، ره‌سپار مى‌گردد.[١]

٢١٤. امام على عليه السلام: ... سپس كتاب را بر او فرو فرستاد. آن، نورى است كه چراغ‌هايش، خاموش نمى‌شوند و چراغى است كه شعله‌اش، فروكش نمى‌كند و دريايى است كه به قعرش نمى‌توان رسيد و شاه‌راهى است كه پيماينده‌اش را به گم‌راهى نمى‌كشانَد و فروغى است كه پرتو آن، تاريك نمى‌شود و سندى است كه برهانش، فروكش نمى‌كند، و بيان روشنى است كه پايه‌هايش، فرو نمى‌ريزند و دارويى است كه بيم بيمارى در آن نمى‌رود و عزّت‌بخشى است كه هوادارانش شكست نمى‌خورند و حقيقتى است كه يارانش، تنها نمى‌مانند.

قرآن، معدن ايمان و كانون آن است، چشمه‌هاى دانش و درياهاى آن است، باغ‌هاى عدالت و آبگيرهاى آن است، پايه‌هاى اسلام و بناى آن است، درّه‌هاى حق و دشت‌هاى آن است. دريايى است كه هر چه از آب آن بر كشند، تهى نمى‌شود و چشمه‌هايى است كه هر اندازه از آنها بردارند، نمى‌خشكند، و آبشخورهايى است كه هر اندازه تشنگانْ از آنها بنوشند، از آب آنها كم نمى‌شود، و منزلگاه‌هايى است كه مسافران، راه آنها را گم نمى‌كنند، و نشانه‌هايى است كه از ديد رهروان، پنهان نمى‌مانند، و تپّه‌هايى [بلند] است كه روندگان، از آنها عبور نمى‌توانند كرد. خداوند، آن را زُداينده عطش دانشمندان و بهار دل‌هاى ژرف‌انديشان و مقصد راه‌هاى نيكان،

[١].

القُرآنُ هُدىً مِنَ الضَّلالَةِ، وتِبيانٌ مِنَ العَمى‌، وَاستِقالَةٌ مِنَ العَثرَةِ، ونورٌ مِنَ الظُّلمَةِ، وضِياءٌ مِنَ الأَحداثِ، وعِصمَةٌ مِنَ الهَلَكَةِ، ورُشدٌ مِنَ الغَوايَةِ، وبَيانٌ مِنَ الفِتَنِ، وبَلاغٌ مِنَ الدُّنيا إلَى الآخِرَةِ، وفيهِ كَمالُ دينِكُم وما عَدَلَ أحَدٌ عَنِ القُرآنِ إلّاإلَى النّارِ ( الكافى: ج ٢ ص ٦٠٠ ح ٨، تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٥ ح ٨).