شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٣ - د - به كار بستن آن

كِشتگرى، گرفتار كِشته و فرجامِ كرده خويش است، مگر كِشتگران قرآن». پس شما از كِشتگران و پيروان قرآن باشيد و آن را راه‌نما به سوى پروردگار خويش قرار دهيد و از آن براى خود، راه‌نمايى بجوييد و آراى خويش را در برابر آن، متّهم بداريد و به گرايش‌هايتان در آن، بدگمان باشيد.

١٠٩٩. امام على عليه السلام‌- در توصيه ايشان به فرزندش محمّد بن حنفيّه-: بر تو باد خواندن قرآن و عمل كردن به مطالب آن، و چنگ زدن به فرائض و قوانين آن، و حلال و حرامش، و امر و نهيَش، و شب زنده‌دارى با آن، و تلاوتش در شب و روز؛ زيرا قرآن، فرمانى از جانب خداوند- تبارك و تعالى- به خلق اوست.

١١٠٠. امام على عليه السلام‌- از نامه ايشان به مردم مصر-: آگاه باشيد كه حقّ شما بر ما، اين است كه به كتاب خدا و سنّت پيامبرش عمل كنيد و حقّ آن را به جا آوريد و در غياب شما، خيرخواهتان باشيم و [در انجام دادن اين وظايف‌] از خدا كمك خواسته مى‌شود، و خدا ما را بس است و او نيكو حمايتگرى است.

١١٠١. المعجم الأوسط- به نقل از حارث اعوَر-: خدمت على بن ابى طالب رسيدم. به من فرمود: «آيا دعايى را به تو نياموزم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن را به من آموخت؟».

گفتم: چرا.

فرمود: «بگو:" بار خدايا! گوش‌هاى دلم را براى ياد خودت بگشا و اطاعت از خودت و از پيامبرت و عمل كردن به كتابت را روزى‌ام فرما"».

١١٠٢. امام صادق عليه السلام‌: امير مؤمنان عليه السلام در كوفه بر فراز منبر، سخنرانى مى‌كرد كه مردى برخاست و گفت: اى امير مؤمنان! پروردگار بزرگ و بلندمرتبه‌ات را براى ما وصف كن تا بر عشق و معرفت ما به او، افزوده شود.

امير مؤمنان، در خشم شد و فرياد سر داد كه: «همگى گِرد آييد!».

مردم جمع شدند، به طورى كه مسجد، آكَنْده از جمعيت شد. آن گاه، در حالى كه برافروخته بود، برخاست و فرمود: «سپاس، خدايى را كه نبخشيدنش، بر [دارايى‌