شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٣ - ح - قرائت با صداى خوش

قرآن بلند مى‌كند، گوش فرا مى‌دهد، به هيچ چيزى گوش فرا نمى‌دهد.

١٢٧١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: خداوند، آن اندازه كه به اذان مؤذّنان، و قرآن خواندن با صداى خوب گوش مى‌دهد، به هيچ چيز ديگرى گوش نمى‌دهد.

١٢٧٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر آينه، خداوند، به مرد خوش‌صدايى كه آوازش را به قرآن بلند مى‌كند، بيشتر گوش مى‌دهد تا گوش دادن صاحب كنيزِ رامشگر به آواز كنيزش.

١٢٧٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: خدا به هيچ چيز، مانند گوش دادنش به انسانى كه قرآن را با آواز خوش مى‌خواند، گوش نمى‌دهد.

١٢٧٤. فضائل القرآن‌، ابو عبيد- به نقل از ابو موسى-: همسران پيامبر صلى الله عليه و آله به قرآن خواندن ايشان گوش مى‌دادند. اين موضوع به پيامبر صلى الله عليه و آله گفته شد. فرمود: «اگر مى‌دانستم، شورانگيزتر مى‌خواندم» يا فرمود: «زيباتر مى‌خواندم».

١٢٧٥. سنن ابن ماجة- به نقل از قتاده‌-: از ا نَس بن مالك در باره چگونگىِ قرآن خواندن پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدم. گفت: صداى خود را مى‌كشيد.

١٢٧٦. تفسير القمّى‌: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هر گاه نيمه شب قرآن مى‌خواند، به خاطر صداى خوشش، قريش به او گوش مى‌دادند.