شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥ - ٢/ ٩ درجات بهشت، به اندازه آيات قرآن است

٧٥٥. امام باقر عليه السلام: در ثلثِ دوم ماه رمضان، قرآن را بر مى‌دارى و آن را مى‌گشايى و در برابرت مى‌نهى و مى‌گويى: «بار خدايا! به حقّ اين كتاب آسمانى‌ات و آنچه در آن است- كه در آن است باعظمت‌ترين و بزرگ‌ترين نام تو و نام‌هاى نيكويت و آنچه مايه بيم و اميد است-، از تو مى‌خواهم كه مرا از آزاد شدگانت از آتش [دوزخ‌]، قرار دهى». سپس براى هر حاجتى كه دارى، دعا مى‌كنى.

٧٥٦. امام صادق عليه السلام‌: با قرآن، كسانى را كه اميد لقاى پروردگارشان را دارند، هشدار ده، كه [بدين وسيله‌] آنان را به آنچه [از ثواب و پاداش‌] نزد اوست، ترغيب مى‌كنى؛ زيرا قرآن، شفاعتگرى است كه شفاعتش در حقّ آنان، پذيرفته مى‌شود.

ر. ك: ص ٢٥٩ (مجسّم شدن قرآن در روز قيامت).

٢/ ٩: درجات بهشت، به اندازه آيات قرآن است‌

٧٥٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: به تلاوت كننده قرآن، گفته مى‌شود: «بخوان و [از درجات بهشت‌] بالا برو و با ترتيل بخوان، همچنان كه در دنيا با ترتيل مى‌خواندى؛ زيرا جايگاه تو، در آخرين آيه‌اى است كه مى‌خوانى».

٧٥٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: به تلاوت كننده قرآن، آن گاه كه وارد بهشت شود، گفته مى‌شود:

«بخوان و بالا برو». پس، آن را مى‌خواند و با هر آيه‌اى، يك درجه [در بهشت‌] بالا مى‌رود تا آن كه آخرين آيه‌اى را كه مى‌داند، مى‌خوانَد.