شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - ب - خشوع

سؤالى شود، مگر اين كه پاسخ آن را مى‌دانست ... و تمام سخنانش و پاسخ‌هايش و مثال‌هايش برگرفته از قرآن بود. ايشان هر سه روزى، قرآن را ختم مى‌كرد و مى‌فرمود: «اگر مى‌خواستم كه آن را در كمتر از سه روز ختم كنم، ختم مى‌كردم؛ امّا من هرگز بر آيه‌اى نمى‌گذرم، مگر اين كه در آن، و اين كه در باره چه چيزى نازل شده و در چه زمانى [نازل شده‌]، مى‌انديشم. از اين رو، در هر سه روز، ختم مى‌كنم».

١٣١١. امام على عليه السلام‌:

كتاب را، كتاب پروردگارت را با يقين بخوان‌

نزد كسى كه آن را آن جا بر پا مى‌دارد و بر مى‌افرازد

با تدبّر و انديشه كردن و [به قصد] نزديك شدن [بخوان‌]

كه تقرب جوينده در نزد او تقرّب مى‌جويد

و خدايت را پرستش كن با بازگشتِ مخلصانه [به درگاه او]

و بنگر كه مَثَل‌ها [يش‌] براى چه منظور آورده شده است‌

و هر گاه به آيه‌اى گذشتى كه عذاب را وصف مى‌كند

در حالى كه از ترسْ اشك مى‌ريزى، بگو:

اى كسى كه هر كه را بخواهد، با قدرت خويش عذاب مى‌كند!

مرا در زمره آنان كه عذاب مى‌شوند، قرار مده‌

من به لغزش و خطاى خويش معترف‌

و گريزانم و آيا گريزى جز به سوى تو هست؟

ب- خشوع‌

١٣١٢. امام صادق عليه السلام‌- در باره سخن خداوند متعال كه مى‌فرمايد: «پس هر چه از [قرآن‌] ميسّر شد تلاوت كنيد»-: تا آن جا كه خشوع قلب و صفاى باطن، همراهيتان مى‌كند.