شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٥ - ز - قرائت با ترتيل

ز- قرائت با ترتيل‌[١]

قرآن‌

«و قرآن را با ترتيل بخوان».

«و كسانى كه كفر ورزيدند، گفتند: «چرا قرآن يكباره فرود نيامد؟». اين‌چنين [به تدريج، آن را فرو فرستاديم‌] تا دلت را بِدان استوار كنيم و آن را با ترتيل بر خوانديم».

حديث‌

١٢٥٢. امام على عليه السلام‌: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره اين سخنِ خداوند متعال: «و قرآن را با ترتيل بخوان» سؤال شد، فرمود: «آن را كاملًا استوار بخوان و چون ريگ، پخش و پراكنده‌اش مكن و آن را مانند شعر، تند [و پيوسته‌] نخوان؛ [بلكه‌] در شگفتى‌هاى آن، درنگ كنيد، دل‌هايتان را با آن، به حركت درآوريد و همه كوشش شما اين نباشد كه سوره را به پايان برسانيد».

١٢٥٣ الكافى- به نقل از عبد اللَّه بن سليمان‌-: از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداوند:

«و قرآن را با ترتيل بخوان» پرسيدم. فرمود: «امير مؤمنان- كه درود خدا بر او باد- فرمود: آن را واضح بخوان و مانند شعر، به شتاب [و پيوسته‌] مخوان و چون ريگ، پراكنده‌اش مگردان؛ بلكه دل‌هاى سخت خود را [به وسيله آن‌] به هراس افكنيد و تمام سعيتان اين نباشد كه سوره را به آخر برسانيد».

[١]. در مفردات ألفاظ القرآن راغب آمده است: رَتَل، يعنى هماهنگ و منظّم بودن چيزى همراه با درست بودن آن. گفته مى‌شود:« رَجُلٌ رَتَلُ الأسنان»، يعنى: مرد داراى دندان‌هاى رديف و منظّم. ترتيل: يعنى بيرون فرستادن كلمه از دهان با سهولت و درستى و به معناى شمرده و آرام خواندن و اظهار حروف و حركات.