شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - ١/ ٤ مجسم شدن قرآن در روز قيامت

١١٥٦. درر الأحاديث النبويّة- به نقل از امام زين العابدين، از پدرانش عليهم السلام‌-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در روز قيامت، قرآن با زبانى گويا و شيوا مى‌آيد و سخن مى‌گويد و سخنانش تصديق مى‌شود و شفاعت مى‌كند و شفاعتش پذيرفته مى‌گردد. مى‌گويد:

پروردگارا! بنده‌ات فلانى، مرا در سينه‌اش گرد آورد؛ امّا به فرمان‌هاى تو در من عمل نمى‌كرد و از معاصى تو در من دورى نمى‌كرد، و احكام تو را در من بر پا نمى‌داشت!

خداوند مى‌فرمايد: راست گفتى.

پس ظلمتى از پيش روى او و ظلمتى از سمت راستش و ظلمتى از سمت چپش و ظلمتى از پشت سرش، او را در ميان مى‌گيرند و اين يكى، او را مى‌كِشد و آن يكى، او را هُل مى‌دهد تا اين كه وى را به پايين‌ترين طبقه آتش مى‌بَرند.

[قرآن دوباره‌] مى‌آيد و مى‌گويد: پروردگارا! ديگر بنده‌ات فلانى، مرا در سينه‌اش گرد آورد و به فرمان‌هاى تو در من عمل مى‌كرد و از معاصى تو در من دورى مى‌كرد و حدود تو در من را بر پا مى‌داشت.

خداوند مى‌فرمايد: راست گفتى.

پس نورى او را فرا مى‌گيرد كه ميان آسمان و زمين را مى‌شكافد، تا اين كه وارد بهشت مى‌شود. سپس به او گفته مى‌شود: بخوان و بالا برو، كه به ازاى هر حرفى، برايت يك درجه در بهشت خواهد بود تا با پيامبران و شهيدان، برابر شوى، اين گونه» و پيامبر صلى الله عليه و آله انگشت نشانه و ميانه‌اش را به هم چسباند.

١١٥٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: در روز قيامت، قرآن مانند مردى رنگ‌پريده مى‌آيد و مى‌گويد: من، همان كسى هستم كه باعث شدم شب‌هايت را به بيدارى و روزهايت را به تشنگى بگذرانى.

١١٥٨. امام باقر- خطاب به سعد خفّاف-: اى سعد! قرآن را بياموزيد؛ زيرا روز قيامت، قرآن در بهترين صورتى كه مردم ديده‌اند، مى‌آيد ... تا به درگاه پروردگار عزّت‌