شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ١/ ٥ فضيلت مجالس قرآن

و مى‌گويد: پروردگارا! من، قرآنم و اين، بنده مؤمن توست. او با خواندن من، خود را به زحمت مى‌انداخت و شب‌ها تا ديرهنگام به تلاوت من مى‌پرداخت و در وقت نماز و نيايش، از ديدگانش اشك سرازير مى‌شد. پس او را خشنود گردان، چنان كه او مرا خشنود ساخت.

خداوندِ عزيز جبّار مى‌فرمايد: «اى بنده من! دست راستت را بگشاى» و آن را از خشنودىِ خداى عزيز جبّار، و دست چپش را از رحمت خدا پُر مى‌كند. سپس به او گفته مى‌شود: اين بهشت، بر تو رواست. پس [قرآن‌] بخوان و [درجه به درجه‌] بالا برو. او هر آيه‌اى كه بخواند، يك درجه بالا مى‌رود.

١/ ٥: فضيلت مجالس قرآن‌

١١٦٢. اسد الغابة- به نقل از ابو قمراء-: در مسجد پيامبر خدا، حلقه حلقه نشسته بوديم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از يكى از اتاق‌هايش بيرون آمد و به حلقه‌ها نگاه كرد و در حلقه قرآنيان نشست و فرمود: «به نشستن در اين مجلس، امر شدم».

١١٦٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هيچ گروهى براى پرداختن به كتاب خدا و گفتگو در باره آن، گرد هم نمى‌آيند، مگر آن كه ميهمان خدا خواهند بود و فرشتگان، آنها را در ميان مى‌گيرند، تا زمانى كه پراكنده شوند يا به گفتگو در موضوعى ديگر بپردازند.

١١٦٤. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از ابو سعيد-: ياران پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه گرد هم مى‌نشستند، گفتگوى دينى مى‌كردند، مگر اين كه يكى از آنان سوره‌اى مى‌خواند يا به يكى از آنان دستور مى‌داد كه سوره‌اى را بخواند.