شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧ - ٤/ ١ فراگيرترين آيه

فصل چهارم: نام‌گذارى و بيان ويژگى برخى آيات:

٤/ ١: فراگيرترين آيه‌

٨٠٠. مسند ابن حنبل- به نقل از ثوبان‌-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «دوست ندارم كه دنيا و آنچه در آن است، به ازاىِ اين آيه از آنِ من باشد: «اى بندگان من كه بر خويشتن، ستم كرده‌ايد! از رحمت خدا، نوميد مشويد. در حقيقت، خدا، همه گناهان را مى‌آمرزد، كه او خود، آمرزنده مهربان است»».

مردى گفت: اى پيامبر خدا! پس كسى كه شرك ورزيده است [آيا اين آيه، شامل حال او هم مى‌شود]؟

پيامبر صلى الله عليه و آله سكوت كرد و سپس سه بار فرمود: «بجز كسى كه شرك ورزيده است».

٨٠١. تفسير الطبرى‌- به نقل از ابن سيرين-: على عليه السلام پرسيد: «فراگيرترين آيه قرآن، كدام است؟».

هر كس آيه‌اى از قرآن را نام برد: «و هر كس كار بدى كند يا بر خويشتن ستم ورزد، سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده مهربان خواهد يافت» و مانند اين آيه. على عليه السلام فرمود: «در قرآن، آيه‌اى گسترده‌تر از اين آيه نيست: «اى بندگان من كه بر خويشتن ستم كرده‌ايد!»» تا آخر آيه.

٨٠٢. امام على عليه السلام‌: در قرآن، آيه‌اى فراگيرتر از «اى بندگان من كه بر خويشتن ستم كرده‌ايد! ...»،