شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢١ - ٦/ ٣ نكوهش گروهى از قاريان

چيزى از آن پايبند نيست».

١٤٢٥. مسند ابن حنبل- به نقل از انَس‌-: مشغول خواندن قرآن بوديم و عرب و عجم و سياه و سفيد هم در جمع ما حضور داشت كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [از حجره‌اش‌] بيرون آمد و فرمود: «شما در خوبى به سر مى‌بريد: كتاب خدا را مى‌خوانيد و پيامبر خدا هم در ميان شماست؛ امّا به زودى، زمانى فرا مى‌رسد كه مردم، قرآن را مانند تير مى‌تراشند و مزد [قرائت‌] خود را در همين دنيا مى‌طلبند و آن را به آخرت موكول نمى‌كنند».

١٤٢٦. سنن أبى داوود- به نقل از سهل بن سعد ساعدى‌-: روزى ما مشغول قرائت قرآن بوديم كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بيرون آمد و فرمود: «خدا را شكر كه كتاب خدا يكى است، و سرخ و سفيد و سياه در جمع شما حضور دارد. آن را بخوانيد، پيش از اين كه مردمانى آن را بخوانند كه آن را چنان كه تيرى تراش داده مى‌شود، تراش مى‌دهند (به آرايش ظاهر و صوت و لحن آن مى‌پردازند)، و در همين دنيا مزدش را مى‌خواهند و آن را به آخرت، موكول نمى‌كنند».

١٤٢٧. الزهد، ابن مبارك- به نقل از عبّاس بن عبد المطّلب‌-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اين دين، پيروز گردانيده مى‌شود تا جايى كه از درياها مى‌گذرد و سواران براى خدا خود را به آب مى‌زنند؛ امّا سپس مردمانى مى‌آيند كه قرآن مى‌خوانند و چون آن را خواندند، مى‌گويند: ما قرآن خوانديم، اينك قارى‌تر از ما كيست؟ عالم‌تر از ما چه كسى است؟».

ايشان سپس رو به يارانش كرد و فرمود: «آيا شما در آنان خيرى مى‌بينيد؟».

گفتند: خير.

فرمود: «آنان، از شما هستند. آنان، از اين امّت هستند. آنان، هيمه آتش دوزخ اند».