شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩١ - ب - نرمدلى

١٢١٠. امام صادق عليه السلام‌: سكوت كردن براى قرآن در نماز و غير نماز، واجب است و هر گاه در حضور تو قرآن خوانده شد، لازم است كه خاموش بمانى و گوش دهى.[١]

ب- نرم‌دلى‌

قرآن‌

«آيا براى كسانى كه ايمان آورده‌اند، هنگام آن نرسيده كه دل‌هايشان به ياد خدا و آن حقيقتى كه نازل شده، نرم [و فروتن‌] گردد؟! و مانند كسانى نباشند كه از پيش، بِدانها كتاب داده شد و [عمر و] انتظار بر آنان به درازا كشيد، و دل‌هايشان سخت گرديد و بسيارى از آنها فاسق بودند».

«كسانى كه پيش از [نزول‌] آن دانش يافته‌اند، چون [اين كتاب‌] بر آنان خوانده شود، سجده‌كنان به روى در مى‌افتند و مى‌گويند: «منزّه است پروردگار ما! وعده پروردگار ما قطعاً انجام شدنى است» و بر روى زمين مى‌افتند و مى‌گريند و بر فروتنى آنها مى‌افزايد».

«آنان كسانى از پيامبران بودند كه خداوند بر ايشان نعمت ارزانى داشت: از فرزندان آدم بودند و از كسانى كه همراه نوح [بر كشتى‌] سوار كرديم، و از فرزندان ابراهيم و اسرائيل و از كسانى كه [آنان را] هدايت نموديم و برگزيديم. هر گاه آيات [خداى‌] رحمان بر ايشان خوانده مى‌شد، سجده‌كنان و گريان به خاك مى‌افتادند».

حديث‌

١٢١١. شعب الإيمان- به نقل از عبد اللَّه بن عروة بن زبير-: به مادربزرگم اسماء گفتم: اصحاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زمانى كه قرآن را مى‌شنيدند، چه حالتى داشتند؟

گفت: همان گونه كه خدا وصفشان كرده است: از چشمانشان اشك مى‌ريخت و مو بر بدنشان راست مى‌شد.

ر. ك: ص ٣٥١ (فصل سوم: آداب تلاوت قرآن/ آداب باطنى/ خشوع).

[١]. مقتضاى جمع بين ادلّه شرعى در اين مسئله، حمل لفظ« وجب»- كه در متن عربى حديث آمده- بر معناى لغوى آن( يعنى لزوم) است كه مراد از آن در اين‌جا تأكيد استحباب است، نه وجوب اصطلاحى فقهى.