شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٥ - ٢/ ٤ منزلت قرآنآموز

٩٦٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: كتاب خدا، در ميان شماست، سياه و سرخ و سفيد، آن را مى‌آموزند.

[آن را] بياموزيد، پيش از آن كه زمانى فرا رسد كه عدّه‌اى، آن را مى‌آموزند؛ امّا از استخوان تَرقُوِه (حلقوم) آنها پايين‌تر نمى‌رود [و به دل‌هايشان، نفوذ نمى‌كند] و [ظاهرِ قرائتِ‌] آن را درست مى‌كنند، چنان كه چوب تير را مى‌تراشند، و مزد آن را در همين دنيا مى‌طلبند و به آخرت، موكول نمى‌كنند.

٩٦٩. امام صادق عليه السلام‌: در روز قيامت، بنده‌اى را كه قرآن آموخته است، مى‌آورند و او مى‌گويد: «بار پروردگارا! من قرآن را به خاطر تو آموختم»؛ امّا به او گفته مى‌شود:

«نه؛ بلكه آموختى تا گفته شود:" فلانى، چه صداى خوشى دارد!". او را به آتش ببَريد».

٢/ ٤: منزلت قرآن‌آموز

٩٧٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- به على عليه السلام-: اى على! قرآن را بياموز و آن را به مردم، آموزش ده، كه [در اين صورت‌] اگر بميرى، فرشتگان به زيارت قبر تو مى‌آيند، چنان كه مردم به زيارت خانه خدا مى‌روند.

٩٧١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: قرآن را بياموزيد و آن را بخوانيد و خواندنش را به ديگران، آموزش دهيد؛ زيرا مَثَل قرآن براى كسى كه آن را مى‌آموزد و مى‌خوانَد و به كار مى‌بندد، مَثَل انبانى پُر از مُشك است كه بوى آن در همه جا پراكنده مى‌شود، و مَثَل كسى كه قرآن را مى‌آموزد و به بستر خواب مى‌رود، در حالى كه اندرونش قرآن است، مَثَل انبان مُشكى است كه درِ آن، بسته باشد.