شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٩ - ٥/ ٢ قله قرآن

هر گاه بگويد: «مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ»، خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «شما را گواه مى‌گيرم كه چون اعتراف كرد كه من، مالك روز جزايم، حسابرسى از او را در روز حساب، آسان مى‌گردانم و از گناهانش در مى‌گذرم.

هر گاه بگويد: «إِيَّاكَ نَعْبُدُ»، خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «بنده‌ام راست گفت. او تنها مرا عبادت مى‌كند. شما را گواه مى‌گيرم كه در ازاى اين عبادتش، به او چنان پاداشى بدهم كه تمام كسانى كه با او به خاطر اين كه مرا عبادت مى‌كرد، مخالف بوده‌اند، بر وى رَشك ببرند».

هر گاه بگويد: «وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ»، خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «بنده‌ام از من كمك خواست و به من پناه آورد. شما را گواه مى‌گيرم كه به او در كارهايش كمك مى‌كنم و در سختى‌ها، به فريادش مى‌رسم و در روز گرفتارى‌هايش، دست او را مى‌گيرم».

و هر گاه بگويد: «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ»، تا آخر سوره، خداوند عز و جل مى‌فرمايد:

«اين، از آنِ بنده من است و بنده‌ام، آنچه را بخواهد، به او مى‌دهم. درخواستِ بنده‌ام را پذيرفتم و آنچه آرزو دارد، به او مى‌دهم و او را از آنچه از آن مى‌ترسد، در امان مى‌دارم».

٨٥٢. مجمع البيان‌- به نقل از ابَىّ بن كعب-: فاتحة الكتاب را براى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خواندم. فرمود:

«سوگند به آن كه جانم در دست اوست، خداوند، نظير آن را نه در تورات نازل كرده است، نه در انجيل، نه در زبور و نه در قرآن. آن، امّ الكتاب و سَبْع مَثانى است. آن، ميان خدا و بنده‌اش، قسمت شده است، و آنچه بنده‌اش [در اين سوره از خدا] بخواهد، به او داده مى‌شود».

٥/ ٢: قُلّه قرآن‌

٨٥٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر چيزى فرازى (قلّه‌اى) دارد و فراز قرآن، سوره بقره است. در اين سوره، آيه‌اى است كه سَرور آيات قرآن است و آن، آية الكرسى است.