شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥ - ٢/ ٣ نو بودن در هر زمانى
٢/ ٣: نو بودن در هر زمانى
٧٣٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كلام خدا، همواره نو و تازه و با طراوت است.
٧٣٦. امام على عليه السلام- در توصيف قرآن-: قرآن، هر اندازه هم تكرار شود و به گوش فرو رود، باز كهنه نمىشود.
٧٣٧. امام صادق عليه السلام- در پاسخ اين سؤال كه: چرا شعر و خطابها با تكرار شدن، ملالآور مىشوند؛ امّا قرآن، ملال نمىآورد؟-: چون قرآن، همان گونه كه براى مردم روزگار نخستين، حجّت بود، براى مردم روزگاران بعد نيز حجّت است. بنا بر اين، هر گروهى [و نسلى] آن را تازه و نو مىيابند، و چون هر انسانى، هر گاه آن را با خود تكرار كند و در آن بينديشد، در هر زمانى، دانشهايى تازه از آن دريافت مىكند، در صورتى كه هيچ يك از اين ويژگىها، در شعر و خطابهها وجود ندارد.
٧٣٨. امام كاظم عليه السلام: مردى از [پدرم] صادق عليه السلام پرسيد: چرا قرآن، هر چه بيشتر منتشر و مطالعه مىشود، بر تازگى و طراوت آن، افزوده مىشود؟
فرمود: «چون خداوند، آن را براى زمانى خاص و مردمى خاص، فرو نفرستاد.
بنا بر اين، قرآن، در هر زمانى، نو، و براى هر مردمى، تا روز قيامت، تازه است».
٧٣٩. امام رضا عليه السلام- در بزرگداشت قرآن و نظم شگفتانگيز آن-: قرآن، ريسمان استوار خدا و دستاويز محكم او و راه برتر اوست كه به بهشت مىرسانَد و از آتش مىرهانَد و با گذر زمانها، كهنه نمىشود و بر زبانها، بىارزش نمىشود؛ چرا كه قرآن، براى زمانى خاص، قرار داده نشده؛ بلكه راهنماى به سوى برهان، و حجّت براى هر