شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١ - ٢/ ٨ شفاعتگرى با شفاعت پذيرفته

ما جارى بوده، بر آخرين كسان ما نيز جارى است.

٧٤٦. الكافى- به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداوند: «همانا تويى بيم دهنده و براى هر گروهى، راه‌نمايى است» پرسيدم.

فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، بيم دهنده است و على، راه‌نما. اى ابو محمّد! آيا امروز هم راه‌نمايى هست؟».

گفتم: آرى، فدايت شوم! هميشه از شما [خاندان‌]، راه‌نمايى از پىِ راه‌نمايى وجود داشته تا به تو رسيده است.

فرمود: «خدايت، رحمت كند، اى ابو محمّد! اگر چنين مى‌بود كه هر گاه آيه‌اى در باره مردى نازل مى‌شد و با مرگ آن مرد، آن آيه هم از بين مى‌رفت، همه قرآن مُرده بود؛ ولى قرآن، هميشه زنده است و بر بازماندگان، جارى مى‌شود، همچنان كه بر گذشتگان، جارى بوده است».

٢/ ٧: حجّتى به سود تو يا بر ضدّ تو

٧٤٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: قرآن، حجّت است، به سود تو يا بر ضدّ تو.

٧٤٨. امام على عليه السلام‌: كافى است كه قرآن، احتجاج كننده و شاكى باشد!

٢/ ٨: شفاعتگرى با شفاعتِ پذيرفته‌

٧٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر گاه فتنه‌ها همچون پاره‌هاى شب تار، شما را فرا گرفت، به قرآن روى آوريد؛ زيرا قرآن، شفاعت‌كننده‌اى است كه شفاعتش پذيرفته مى‌شود و