شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩١ - الف - فضيلت اين سوره

آن، گوش داد. سپس فرمود: «در قرآن، مانند آن (سوره حمد) نيست».

٨٣٨. امام على عليه السلام‌: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمايد: «خداوند عز و جل به من فرمود:" اى محمّد! «ما به تو سِبعِ مَثانى و قرآن عظيم را عطا كرديم»". پس نعمت فاتحة الكتاب را تنها به من داد و آن را همسنگِ قرآن بزرگ، قرار داد. فاتحة الكتاب، ارزشمندترين چيز در گنجينه‌هاى عرش بود". خداوند عز و جل آن را به محمّد صلى الله عليه و آله اختصاص داد و او را بِدان، مفتخر ساخت و هيچ يك از پيامبرانش را در آن، با او شريك نكرد، بجز سليمان عليه السلام را كه از فاتحة الكتاب، «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» آن را به او عطا فرمود، آن جا كه به نقل از بلقيس مى‌گويد: «نامه‌اى گرامى برايم آمده است كه از طرف سليمان است و [مضمونِ‌] آن، اين است: بسم اللَّه الرحمن الرحيم»».

٨٣٩. السنن الكبرى‌- به نقل از انَس-: پيامبر صلى الله عليه و آله در راهى مى‌رفت كه پياده شد و مردى نيز در كنار ايشان فرود آمد. پيامبر صلى الله عليه و آله به طرف او بر گشت و فرمود: «آيا به تو از برترين سوره قرآن، خبر ندهم؟» و سپس‌ «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» را براى او خواند.

٨٤٠. صحيح البخارى‌- به نقل از ابو سعيد بن مُعَلّى-: من نماز مى‌خواندم كه پيامبر صلى الله عليه و آله صدايم زد. پاسخ ايشان را ندادم. [بعد از پايان نماز] گفتم: اى پيامبر خدا! داشتم نماز مى‌خواندم.

فرمود: «مگر خدا نفرموده است: «اجابت كنيد خدا و پيامبر را، آن گاه كه شما را مى‌خوانند»؟».

سپس فرمود: «آيا پيش از آن كه مسجد را ترك كنى، تو را از باعظمت‌ترين سوره قرآن، آگاه نكنم؟».