شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٥ - ه - خواندن دعا

ب- تلاوت فراوان‌

١٠٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر گاه حافظ قرآن، شب و روز[١]، قرآن را بخواند، به يادش مى‌مانَد، و گر نه فراموشش مى‌كند.

ج- دورى كردن از مجالس غفلت‌

١٠٥٠. امام على عليه السلام‌: از مجالس لهو، دورى كنيد؛ زيرا لهو (غفلت)، قرآن را از ياد مى‌بَرَد و شيطان، در آن مجالس، حاضر مى‌شود.

د- خواندن برخى آيات‌

١٠٥١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر كس چهار آيه نخست سوره بقره و آية الكرسى و دو آيه بعد آن‌[٢] و سه آيه آخر اين سوره را بخواند، در جان و مالش، بدى (گزندى) نمى‌بيند و شيطان، به او نزديك نمى‌شود و قرآن را فراموش نمى‌كند.

ه- خواندن دعا

١٠٥٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- به على عليه السلام-: دعايى را به تو مى‌آموزم كه قرآن را فراموش نكنى: «بار خدايا! به من لطف فرما كه براى هميشه، تا زمانى كه زنده‌ام بدارى، معصيت‌هاى تو را ترك گويم، و به من لطف فرما كه مشغول كارهاى بيهوده نشوم، و كارهايى را كه مايه خشنودى تو از من مى‌شود، در نظرم زيبا گردان و دلم را به حفظ كردن كتابت، آن گونه كه به من آموخته‌اى، وا بدار، و روزى‌ام فرما كه آن را آن سان كه تو را از من خشنود مى‌سازد، تلاوت كنم.

بار خدايا! ديده‌ام را به كتابت، نورانى گردان و سينه‌ام را به آن، بگشا و دلم را به آن، شاد ساز و زبانم را به آن، باز كن و بدنم را در عمل به آن، به كار گير و بر آن،

[١]. مقصود خواندن فراوان اين كتاب آسمانى است.

[٢]. يعنى آيه‌هاى‌« لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ ...» و« اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا ...».