شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٧ - ز - قرائت با ترتيل

١٢٥٤. تفسير عبد الرزّاق‌- به نقل از قتاده، در باره اين آيه: «و قرآن را با ترتيل بخوان»-: به ما خبر رسيده كه قرائت پيامبر صلى الله عليه و آله، عموماً با كشيدن صدا بود.

١٢٥٥. مسند ابن حنبل‌- به نقل از امّ سلمه، در پاسخ به سؤال از نحوه قرائت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در پايان هر آيه، وقف مى‌كرد: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ\* الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ\* مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ».

١٢٥٦. صحيح مسلم- به نقل از حذيفه‌-: شبى با پيامبر صلى الله عليه و آله نماز خواندم. [سوره‌] بقره را آغاز كرد ... و آرام آرام مى‌خواند. هر گاه به آيه‌اى مى‌رسيد كه در آن تسبيح خدا بود، تسبيح مى‌گفت، و هر گاه به درخواستى مى‌رسيد، [از خداوند] درخواست مى‌كرد، و هر گاه به [آيه مشتمل بر] پناه بردن [به خدا] مى‌رسيد، پناه مى‌برد.

١٢٥٧. مسند ابن حنبل‌- به نقل از ابن ابى مليكه-: از يكى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله در باره قرائت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سؤال شد. گفت: شما توان آن را نداريد.

به او گفته شد: ما را از آن آگاه كن. پس، او شروع به قرائتى آرام آرام كرد.[١]

١٢٥٨. سنن الترمذى‌- به نقل از يعلى بن مملك، در باره چگونگىِ قرآن خواندن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله-: امّ سلمه، قرائت ايشان را تقليد كرد. قرائتى كلمه به كلمه بود.

١٢٥٩. امام على عليه السلام‌- در وصف پرهيزگاران-: شب‌هنگام به پا مى‌خيزند و آيات قرآن را شمرده و آرام مى‌خوانند، جان‌هايشان را با خواندن آن، اندوهناك مى‌سازند، و

[١]. واژه« ترسّل» در متن عربى حديث، با« ترتيل»، تقريباً هم‌معناست و آن، آرام و با درنگ خواندن و پرهيز از عجله است.