شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١١ - الف - تلاوت راستين

در حديثى ديگر آمده است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس مى‌خواهد كه خداوند عز و جل قرآن و دانش را در سينه او جاى دهد، اين دعا [يى را كه نقل شد]، با عسل سفيد، در ظرفى تميز بنويسد. سپس آن را با آب باران، پيش از آن كه به زمين برسد، بشويد و سه روز، ناشتا بخورد. به خواست خدا، قرآن را حفظ مى‌كند».

نكته‌

در اين روايات، يادآورى، مواظبت بر حفظ، تلاوت فراوان، اجتناب از مجالس لهو، خواندن شمارى از آيات، و برخى از دعاها، از امورى كه مانع فراموشى قرآن مى‌گردد، ذكر شده است؛ در اين باره، چند نكته قابل توجّه است:

١. ممكن است مقصود از نسيان در برخى از روايات ياد شده، نسيان عملى باشد.

مانند: «مى‌فرمايد: «آن گونه كه آيات من براى تو آمد و تو آنها را فراموش كردى، امروز نيز تو فراموش خواهى شد».

٢. ملاحظه روايات يادشده در كنار هم نشان مى‌دهد كه رعايت همه امورى كه بدان اشاره شد، براى پيشگيرى از فراموش كردن قرآن، ضرورى است.

٣. هر چند سند روايات مذكور- حتّى روايات الكافى- ضعيف است، ليكن اكثر امورى كه در آنها آمده است، موافق با اعتبار، و رهنمودهاى ارزنده‌اى براى حافظان اين كتاب آسمانى است.

٣/ ٦: آنچه براى حافظ و قارى قرآن، بايسته است‌

الف- تلاوت راستين‌

قرآن‌

«كسانى كه كتاب [آسمانى‌] به آنان داده‌ايم [و] آن را چنان كه حقّ تلاوت آن است، تلاوت‌