شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٥ - ز - جواب دادن

١٣٣٨. سنن ابن ماجة- به نقل از ابو ليلى-: من در كنار پيامبر صلى الله عليه و آله كه مشغول خواندن نماز شب بود، نماز مى‌خواندم. ايشان، وقتى به آيه‌اى رسيد كه در آن از عذابْ ياد شده بود، فرمود: «از آتش، به خدا پناه مى‌برم. واى بر اهل آتش!».

١٣٣٩. سنن أبى داوود- به نقل از عوف بن مالك‌-: شبى با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى عبادت برخاستم. ايشان به نماز ايستاد و سوره بقره را خواند. به آيه رحمت كه مى‌رسيد، درنگ مى‌كرد و [آن را] درخواست مى‌نمود و به آيه عذاب كه مى‌رسيد، درنگ مى‌كرد و [از آتش‌] به خدا پناه مى‌برد.

١٣٤٠. امام صادق عليه السلام‌: هر گاه به آيه‌اى رسيدى كه در آن از بهشت ياد شده است، درنگ كن و از خداوند، بهشت را بخواه، و هر گاه به آيه‌اى رسيدى كه در آن از آتش، ياد شده است، درنگ كن و از آتش به خدا پناه ببر.

١٣٤١. امام صادق عليه السلام‌: شايسته است كسى كه قرآن مى‌خواند، چون به آيه‌اى از قرآن مى‌رسد كه در آن، درخواست يا بيم‌دهى است، خير آنچه را اميد دارد، از خدا درخواست كند و ايمن ماندن از آتش و عذاب را از او بخواهد.

١٣٤٢. الكافى- به نقل از حلبى‌-: از امام صادق عليه السلام در باره مردى پرسيدم كه با امام [به جماعت‌] نماز مى‌خواند و امام جماعت به آيه‌اى مى‌رسد كه در آن، درخواست است، يا به آيه‌اى كه در آن از بهشت يا از آتش، ياد شده است. فرمود: «مانعى ندارد كه در اين هنگام، [آن مأموم‌] در حال نماز از خدا درخواست كند و به خدا پناه ببرد و از خدا بهشت را بخواهد».

ز- جواب دادن‌

١٣٤٣. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از حجر بن قيس مدرى-: شبى نزد امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام به سر بردم. به نماز شب ايستاده بود و چون به اين آيه: «آيا