شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - د - خواندن با اندوه

حالتى وصف نشده‌اند؛[١] بلكه تأثير قرآن به اين است كه دل، نرم و متأثّر مى‌شود و اشك، جارى مى‌گردد و ترس [، وجود او را] فرا مى‌گيرد».

١٣٢٢. امام صادق عليه السلام‌: قرآن با حُزن، نازل شده است. پس آن را با حزن بخوانيد.

١٣٢٣. امام صادق عليه السلام‌: خداوند عز و جل به موسى بن عمران عليه السلام وحى فرمود كه: «هر گاه در برابر من ايستادى، چونان شخص خوارِ نادار بِايست و هر گاه تورات مى‌خوانى، آن را با آواز حزين به من بشنوان».

١٣٢٤. مصباح الشريعة- در حديثى كه به امام صادق عليه السلام‌ نسبت داده است-: هر كس قرآن بخواند و براى خدا فروتنى نكند و دچار رقّت قلب نشود و اندوه و ترسى در درونش ايجاد نكند، عظمت مقام خدا را دست كم گرفته و آشكارا زيان كرده است.

پس قارى قرآن، به سه چيز نياز دارد: دلِ خاكسار، بدن آسوده و جاى خلوت.

پس هر گاه دلش براى خدا خاشع (خاكسار) باشد، شيطانِ رانده شده، از او مى‌گريزد- كه خداوند متعال فرموده است: «پس چون قرآن مى‌خوانى، از شيطانِ رانده شده، به خدا پناه بر»- و هر گاه بدنش از مشغله‌ها آسوده باشد، دلش براى قرائت قرآن، آزاد مى‌شود و هيچ چيزى مانع نمى‌گردد تا او را از بركت نور قرآن و فوايد آن، محروم سازد، و هر گاه خلوتى بگزيند و از خلق كناره گيرد و آن دو شرطِ نخست را نيز فراهم آورده باشد، روح و درونش با خداوند عز و جل انس مى‌گيرند و شيرينى خطاب‌هاى خداوند عز و جل به بندگان نيكش را مى‌چشد، و درمى‌يابد كه او چه لطفى به آنان دارد و چه كرامت‌ها و اشارت‌هاى بديعى به ايشان اختصاص داده است.

١٣٢٥. الكافى- به نقل از حفص-: من هيچ كسى را نديده‌ام كه مانند موسى بن جعفر عليه السلام بر

[١]. يعنى خداوند در كتابش آثار خواندن قرآن را اين چيزها ندانسته؛ بلكه آثار آن را نرم شدن دل وپيدايش ترس در وجودشان، توصيف نموده است.