شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣١ - ٥/ ١٢ زهراوان

مرد، باز هم سخنش را تكرار كرد و گفت: اى پيامبر خدا! سوره‌اى جامع به من بياموز.

پيامبر صلى الله عليه و آله‌ «إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها» را تا به آخر، برايش خوانْد.

مرد گفت: سوگند به آن كه تو را به حق بر انگيخت، هرگز افزون بر اين سوره، نخواهم خواند!

اين را گفت و رفت. پيامبر صلى الله عليه و آله دو بار فرمود: «اين مرد، رستگار شد».

٥/ ١٢: زَهراوان‌[١]

٩٠٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: قرآن بخوانيد؛ زيرا در روز قيامت، تلاوت كننده خود را شفاعت مى‌كند. زَهراوان (بقره و آل عمران) را بخوانيد؛ زيرا در روز قيامت، اين دو سوره، چونان دو چتر يا دو پاره ابر، يا مانند دو دسته از پرندگانِ بال‌گستر مى‌آيند و از تلاوت كننده خود، دفاع مى‌كنند. سوره بقره را بخوانيد؛ زيرا خواندن آن، بركت است و رها كردنش [مايه‌] حسرت، و باطل‌گرايان، توان آن را ندارند.[٢]

٩٠٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: زَهراوان را بياموزيد؛ زيرا در روز قيامت، اين دو سوره، همانند دو پاره ابر يا دو چتر يا همانند دو دسته از پرندگان بال‌گستر مى‌آيند و از صاحب خود، دفاع مى‌كنند.

[١]. تثنيه« زهراء» است، به معناى دو چيز نورانى، تابنده و پُرفروغ.

[٢]. شارحان گفته‌اند كه« بَطَله»- كه در متن عربى حديث آمده- به معناى ساحران و جادوگران است. در عبارت« توان آن را ندارند»، دو وجه احتمال دارد: يكى، اين كه ساحران، توان حفظ كردن آن را ندارند. دوم، آن كه ساحران از پسِ مقابله با اين سوره بر نمى‌آيند و نمى‌توانند در تلاوت كننده آن، نفوذ كنند و بر او اثر بگذارند. البتّه وجه دوم، قوى‌تر است.