«بار خدايا! من از تو درخواست مى‌كنم، كه بندگان، از كسى به خوبىِ تو، درخواست نكرده‌اند. از تو درخواست مى‌كنم به حقّ محمّد، پيامبر و فرستاده‌ات، و به حقّ ابراهيم، دوست يك‌دل و مخلصت، و به حقّ موسى، هم‌سخن و هم‌رازت، و به حقّ عيسى، كلمه و روحت. از تو درخواست مى‌كنم، به حقّ صُحُف ابراهيم و تورات موسى و زبور داوود و انجيل عيسى و قرآنِ محمّد صلى الله عليه و آله، و به حقّ هر وحى‌اى كه بر او فرستادى، و به حقّ هر فرمانى كه آن را امضا كردى، و هر حقّى كه بِدان فرمان دادى، و هر بى‌نيازى كه بى‌نيازش ساختى، و هر گم‌راهى كه راه‌نمايى‌اش كردى، و هر سائلى كه به او عطا فرمودى.

از تو درخواست مى‌كنم به حقّ آن نامت كه آن را بر شب، قرار دادى و شب، تاريك شد، و به حقّ آن نامت كه آن را بر روز نهادى و روز، روشن شد، و به حقّ آن نامت كه آن را بر زمين قرار دادى و زمين، آرام گرفت، و آن را ستون آسمان‌ها قرار دادى و آسمان‌ها برپا شدند، و آن را بر كوه‌ها نهادى و كوه‌ها استوار گشتند، و به حقّ آن نامت كه به واسطه آن، روزى‌ها را [هر جا] پراكندى، و به حقّ آن نامت كه به واسطه آن، مُردگان را زنده مى‌گردانى. از تو مى‌خواهم به حقّ تختگاه‌هاى عزّت عرشت، و رحمت بى‌انتهاى كتابت.

از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرستى و حفظ قرآن و انواع علم را روزى‌ام گردانى و آنها را در دلم و گوشم و چشمم، استوار سازى، و با گوشت و خون و استخوان و مغزم بياميزى، و شب و روز، مرا در آنها به كار گيرى، به حقّ مهربانى و توانايى‌ات، كه هيچ توان و نيرويى نيست، مگر از سوى تو، اى زنده، اى بيدار!».

در حديثى ديگر، اين افزوده آمده است: «و از تو درخواست مى‌كنم به حقّ آن نامت كه بندگانت، به آن نام، تو را خواندند و دعايشان را پذيرفتى، و پيامبرانت [، بِدان نام، تو را خواندند] و به آنان بخشيدى و بر ايشان، رحم آوردى. از تو درخواست مى‌كنم به حقّ هر نامى كه آن را در كتاب‌هايت، فرو فرستادى، و به حقّ آن نامت كه عرش تو، بِدان پا بر جا شد، و به حقّ نامت: يكتا و يگانه و فرد و وَتْر و والايت كه همه اركان [عالم‌] را پُر كرده است [و به حقّ نامِ‌] پاك و پاكيزه و مبارك و مقدّس و زنده و پا بر جا و نور آسمان‌ها و زمين، و رحمان و رحيم و كبير و متعال، و [به حقّ‌] كتابت كه به حق، فرو فرستاده شده، و [به حقّ‌] كلمات تام و نور تامّ تو، و به عظمتت و اركانت».