ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٢٤٦ - مسائل متفرقه شكوك

مسأله ٩- اگر در ركعتى كه در دست دارد، شك نمايد كه ركعت چهارم مغرب است (كه نماز مغرب را اشتباهاً چهار ركعت مى‌خواند) يا آن‌كه سر سه ركعتى سلام داده و اين ركعت اول نماز عشا است، چنانچه بعد از ركوع باشد، نمازش باطل است و واجب است نماز مغرب را اعاده كند. و اگر قبل از ركوع باشد، آن را از نماز مغرب قرار مى‌دهد و مى‌نشيند و تشهد مى‌خواند و سلام مى‌گويد و چيزى بر او نيست.

مسأله ١٠- در حالى كه بعد از تمام كردن دو سجده نشسته، اگر بين دو و سه شك نمايد و بداند در اين نماز تشهدى را نخوانده است بنا را بر سه مى‌گذارد و بعد از فارغ شدن از نماز، تشهد را قضا مى‌كند. و همچنين است اگر با اينكه مى‌داند تشهد را نخوانده است در حال قيام بين سه و چهار شك نمايد.

مسأله ١١- اگر در اينكه بعد از ركوع ركعت سوم نماز است يا قبل از ركوع ركعت چهارم نماز شك نمايد، ظاهر اين است كه نمازش باطل است. و اگر بر عكس آن باشد به اينكه شك نمايد كه قبل از ركوع ركعت سوم است يا بعد از ركوع ركعت چهارم بايد بنا را بر چهار بگذارد و ركوع را انجام دهد، سپس وظيفه كسى را كه شك (سه و چهار) كرده انجام دهد، لكن احتياط (مستحب) آن است كه نماز را هم اعاده كند.

مسأله ١٢- اگر ايستاده است در حالى كه در ركعت دوم نماز است و بداند كه در اين نماز دو ركوع به جا آورده است، و لكن نمى‌داند كه آيا دو ركوع را در ركعت اول آورده يا يك ركوع را در ركعت اول و ركوع ديگر را در اين ركعت انجام داده، ظاهراً نمازش باطل است.

مسأله ١٣- اگر بعد از فارغ شدن از نماز بداند كه دو سجده را به جا نياورده است، و لكن نداند آن‌ها از يك ركعت بوده‌اند يا از دو ركعت، احتياط (واجب) آن است كه دو بار، سجده را قضا نمايد و همچنين دو بار، سجده سهو نمايد، سپس نماز را اعاده كند. و همچنين است اگر در اثناى نماز باشد (و چنين علمى پيدا كند) و محل شكّى آن گذشته باشد، ولى اگر محل شكّى آن باقى باشد، اقوى آن است كه هر دو سجده را بياورد و چيزى بر او نيست.